Pierwszym zadaniem, które postawili przed sobą członkowie Rady, było stworzenie siatki placówek terenowych oraz sieci Informatorów na terenie całego powiatu. Osobą odpowiedzialną za zbieranie informacji w terenu miasta był Dąbrowski (w chwili obecnej brak dostępnych informacji, pomocnych do jej głębszego scharakteryzowania). Wiadomo, że WiN zdołał pozyskać informatorów w Komendzie Powiatowej MO (Zofia Staruszkiewicz i Franciszek Puchała), dzięki którym zdobyto najcenniejsze informacje. Dotyczyły one planów aresztowań nieujawnionych członków b. AK oraz działaczy PSL. Zdobyto także spis funkcjonariuszy UB, zatrudnionych w Powiatowym Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego oraz informacje na temat starcia UB z oddziałem „Bacy” w Bratucicach. Cennym źródłem informacji był też Adam Zaczyński, kierownik referatu społeczno-politycznego Starostwa Powiatowego, który dostarczał organizacji informacji, dotyczących stanu bezpieczeństwa na terenie powiatu. Członkami, a zarazem informatorami WiN z terenu Bochni i gmin byli też:

  • Paweł Kostucha (właściciel sklepu żelaznego
  • Stanisław Żaba (sekretarz powiatowych struktur związków zawodowych, zatrudniony w fabryce naczyń kamionkowych)
  • Stanisław Arłamowski (pracownik „Kamionek”)
  • Trzaska (Nowy Wiśnicz)
  • Jan Borowiec, pracownik Nadleśnictwa Niepołomice
  • Julian Sławek, sekretarz gminny w Uściu Solnym
  • Łopatka, nauczyciel szkoły powszechnej w Łąkcie Górnej
  • Chudecki (Kłaj i Targowisko)
  • Jan Grabiarz (Bełdno)

Łącznie Rada Bocheńska WiN (kryptonim „Spółdzielnia”) liczyła 37 osób, w tym 27 zaprzysiężonych członków i 10 współpracowników.

Obieg informacji wywiadowczych odbywał się następująco: informacje, przekazywane z samej Bochni bądź terenu przez siatkę informatorów, były przepisywane na maszynie przez członków Rady i w postaci raportów miesięcznych dostarczane do Krakowa, czym zajmował się głównie Strzałka. W lipcu 1946 r. nastąpiła reorganizacja struktur WiN-owskich, czego skutkiem stała się zmiana przynależności bocheńskiej Rady – Bochnia wraz z Brzeskiem, Dąbrową Tarnowską i Tanowem stanowiła Inspektorat „Wschód” z siedzibą w Tarnowie, skutkiem czego meldunki wywiadowcze od tego czasu były wysyłane do tego miasta. Skrzynką kontaktową był sklep „Karpaty” przy ul. Krakowskiej. Z drugiej strony do Bochni, za pośrednictwem Kornasia, docierała prasa podziemna (biuletyny WiN „Orzeł Biały”, „Niepodległość”) ulotki, broszury, które były kolportowane wśród zaufanych ludzi. Zarówno sami informatorzy jak i członkowie Rady nigdy nie byli wynagradzani finansowo lub w inny sposób za swą pracę. Jedyne środki pieniężne, jakie otrzymywali, były zwrotem ponoszonych kosztów – najczęściej wyjazdów do Krakowa lub Tarnowa. Teren Bochni był co najmniej dwukrotnie wizytowany przez dowództwo z Krakowa. W maju 1946 r. przebywał w Bochni „Rawa”, który po spotkaniu z Kornasiem zawezwał go do Krakowa na spotkanie z Mieczysławem Kawalcem „Witkowskim” – wysokim rangą działaczem WiN-u, członkiem IV Zarządu Głównego pod przywództwem płka Łukasza Cieplińskiego i wraz z nim straconym. Kawalec wyraził zainteresowanie wizytą w Bochni i spotkaniem z posłem PPS Stanisławem Żarkiem, do którego doszło pod koniec czerwca 1946 r. Poza działalnością wywiadowczo-propagandową bocheński WiN nie rozwijał innych form aktywności. Nie prowadził akcji o charakterze zbrojnym. Wiadomo jedynie, że w połowie roku do Kornasia dotarła osoba, która twierdziła, że zna miejsce ukrycia arsenału broni poakowskiej na terenie Targowiska, jednakże szef Rady nie wyraził zainteresowania ta sprawą, twierdząc, że bron jest mu niepotrzebna.

Użytkowników:
1
Artykułów:
62
Odsłon artykułów:
696088
Copyright © 2019 Bocheńscy Żołnierze Wyklęci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.