paz

26-10-1937 r. - zmarł gen. Józef Dowbor-Muśnicki

Urodził się 25.10.1867 r. w Garbowie koło Sandomierza. Student Mikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego w Petersburgu. W I wojnie światowej generał armii carskiej. Po rewolucji lutowej Naczelny Polski Komitet Wojskowy mianował go dowódcą I Korpusu Polskiego. W 1918 r., walcząc z bolszewikami, zajął twierdzę Bobrujsk. W styczniu 1919 r. Naczelna Rada Ludowa powierzyła mu dowództwo wojsk powstania wielkopolskiego. W II RP mieszkał w Batorowie koło Poznania

27-10-1901 r. – urodził się płk. Franciszek Niepokólczycki ps. „Franek”.

Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po kapitulacji stolicy w niewoli, skąd wrócił w październiku 1939 r. Oficer dywersji i sabotażu. Od 1942 r. szef Wydziału Saperów KG Związku Walki Zbrojnej. Od stycznia 1943 r. zastępca szefa Kedywu KG AK. W 1943 r. pomagał powstańcom żydowskiego getta. Po kapitulacji Powstania Warszawskiego w niewoli. Od stycznia 1946 r. Prezes II ZG WiN. Aresztowany 22.08.1946 r. odmówił propozycji współpracy z komunistami. 10.09.1947 r. w pokazowym procesie skazany na trzykrotną karę śmierci. Wyrok złagodzono na dożywocie, potem na 12 lat więzienia. Zwolniony 22.12.1956 r. Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Virtuti Militari V kl. Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Zmarł w Warszawie 11.06.1974 r.

27-10-1949 r. – na 12 lat więzienia skazany został Zdzisław Zieleń ps. „Orlik”

Urodził się 12.06.1926 r. Od 1941 r. w wileńskich Szarych Szeregach. W styczniu 1946 r. w Gdańsku nawiązał kontakt z „Łupaszką”. Działał w patrolu dywersyjnym. W latach 1946-48 utrzymywał kontakt z konspiracją wileńską. Aresztowany przez bezpiekę 08.07.1948 r. Zwolniony warunkowo w marcu 1954r, na wolność wyszedł dopiero 02.04.1955 r. Zmarł 27.03.1987 r. w Gdańsku. W 1991r. Sąd Wojewódzki w Gdańsku unieważnił wyrok. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Wojska i Krzyżem Armii Krajowej

28-10-1956 r. - zwolniony z internowania powrócił do Warszawy prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński

Urodził się 3.08.1901 r. w Zuzeli. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1924 r. Doktoryzował się na KUL. Wspierał działalność związkową i społeczną. W czasie II wojny światowej ukrywał się na Lubelszczyźnie, a także był kapelanem AK Kampinos. W 1946 r. mianowany biskupem lubelskim. Od 1948 r. Prymas Polski. Aresztowany 25 września 1953 r. Przetrzymywany w Rywałdzie, Stoczku Warmińskim, Prudniku i Komańczy. Napisał tekst ślubów jasnogórskich narodu polskiego. Inicjator obchodów 1000-lecia chrztu Polski oraz listu biskupów polskich do biskupów niemieckich. Niezłomny obrońca praw narodu. Zmarł 28 maja 1981 r. w Warszawie. Sługa Boży Kościoła katolickiego. Pochowany w podziemiach archikatedry warszawskiej.

29-10-1939 r. – mjr Jan Szatowski ps. „Kowal” zostaje jeńcem wojennym

Urodził się 23.01.1907 r. Mieszkał w Radomiu i Lublinie. Działał w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. Aktywny w harcerstwie i ruchu sokolim. Był dowódcą kompanii zwiadu. We wrześniu 1939 r. został ciężko ranny na Lubelszczyźnie. Komendant Okręgu Lublin WiN. Aresztowany 8.11.1946 r. w Warszawie. Skazany w 1948 r. na karę śmierci, zamienioną na 7 lat więzienia. Wyszedł w 1954 r. Zmarł 8.09.1988
Użytkowników:
1
Artykułów:
62
Odsłon artykułów:
708320
Copyright © 2019 Bocheńscy Żołnierze Wyklęci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.