paz

10-10-1794 r. - w bitwie pod Maciejowicami podczas Insurekcji został ranny i wzięty do niewoli gen. Tadeusz Kościuszko

Urodził się 4 .02.1746 r. w Mereczowszczyźnie na Polesiu, niedaleko Brześcia nad Bugiem. Od 1755 r. uczył się w Kolegium Pijarów w Lubieszowie. Od 1765 r w Korpusie Kadetów Szkoły Rycerskiej w Warszawie. Stypendysta królewski w Paryżu, gdzie studiował w Akademii Malarstwa i Rzeźby. Udał się do Ameryki walczącej o niepodległość. Bitwa pod Saratogą była zwycięska dzięki fortyfikacjom Kościuszki. Następnie budował twierdzę West Point. W 1783 r. uchwałą Kongresu awansowany na generała brygady. W 1784 r powrócił do Polski. Sejm Wielki podnosił liczbę wojska do 100 tys., więc Kościuszko w randze generał majora znalazł się w szeregach armii polskiej. Został dowódcą jednej z trzech dywizji, tworzących armię koronną, dowodzoną przez ks. Józefa Poniatowskiego. W trakcie wojny z Rosją w 1792 r. Kościuszko odznaczył się zarówno w bitwie pod Zieleńcami, Włodzimierzem Wołyńskim jak i pod Dubienką. Odznaczony krzyżem Virtuti Militari, a następnie Orderem Orła Białego. Po kapitulacji na emigracji. W 1794 r. został naczelnikiem insurekcji. Po bitwie pod Maciejowicami więziony w twierdzy pietropawłowskiej w Petersburgu. Po uwolnieniu w 1796 r. przebywał w Ameryce, we Francji, a od 1808 r. w Szwajcarii. Zmarł 15 października 1817 r. w Solurze. W 1818 r. pochowany na Wawelu.

11-10-1916 r. – w Małomierzycach urodził się gen. Antoni Heda ps. „Szary”

Podczas kampanii wrześniowej walczył w 12 DP pod Iłżą, później na Lubelszczyźnie. W lipcu 1940 r., podczas przejścia przez granicę, został schwytany przez NKWD i przetransportowany do twierdzy brzeskiej. Otrzymał wyrok 7 lat łagru. Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej trafił do niemieckiego obozu jenieckiego, skąd zbiegł. Komendant ZWZ podobwodu Iłża. Zdobył więzienie niemieckie w Starachowicach, a z uwolnionych 80 więźniów stworzył oddział. Po wojnie pozostał w konspiracji; Ruch Oporu AK, Delegatura Sił Zbrojnych. Po udanej akcji na więzienie w Kielcach (sierpień 1945 r.) zaprzestał działalności konspiracyjnej. W 1948 r. aresztowany w Gdyni, otrzymał czterokrotną karę śmierci, którą zmieniono na dożywocie. Na wolność wyszedł w 1956 r. na mocy amnestii. Prowadził działalność niepodległościową. Inicjator i zastępca prezesa Światowej Federacji Polskich Kombatantów. Zmarł w Warszawie 14.02.2008 r. Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Polonia Mater Nostra Est, dwukrotnie Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych

11-10-1969 r. - w Kanadzie zmarł Kazimierz Sosnkowski,”

Urodził się 19.11.1895 r. w Warszawie. Założyciel Związku Walki Czynnej, minister spraw wojskowych II RP, minister w rządzie na emigracji, komendant główny Związku Walki Zbrojnej, Wódz Naczelny Polskich Sił Zbrojnych (1943-44). Pochowany na cmentarzu Les Champeaux w Montmorency pod Paryżem. W 1992 r. urnę z jego prochami sprowadzono do Polski i złożono w podziemiach archikatedry św. Jana Chrzciciela w Warszawie

12 -10-1943 r. – 1 Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki stoczyła dwudniową bitwę pod Lenino.”

Zginęło ok. 1000 żołnierzy. w tym m.in. szer. Aniela Krzywoń Urodziła się 27.04.1925 r. w Puźnikach na Kresach, w rodzinie kolonistów (ojciec Tadeusz walczył w Legionach, wojnie polsko-bolszewickiej, kampanii wrześniowej). W początkach 1940 r. rodzina została zesłana do wsi Jakutino w obwodzie irkuckim, a później do Kańska w Kraju Krasnojarskim. 29 maja 1943 r. wstąpiła do ludowego Wojska Polskiego. Skierowano ją do 2 kompanii fizylierek w 1. Samodzielnym Batalionie Kobiecym. Podczas bitwy uratowała z zapalonego bombą lotniczą samochodu ciężarowego dwóch rannych żołnierzy. Odznaczona Virtuti Militari i tytułem Bohatera Związku Sowieckiego. 20

13-10-1953 r. – Konrad Bartoszewski ps. „Szymon”, „Wir” został skazany na 6 lat pozbawienia wolności

Urodził się 05.07.1914 r. We wrześniu 1939 r. walczył w bitwie tomaszowskiej. Po klęsce wrześniowej organizował w Józefowie komórki podziemne, które weszły do SZP a następnie ZWZ. Prowadził wiele akcji dywersyjno-bojowych. W czerwcu 1944 r. jego oddział wszedł w skład zgrupowania 9 pp AK mjr. Markiewicza, ps. „Kalina”. Po jego śmierci przejął dowództwo nad częścią oddziałów. Brał udział w akcji „Burza”. W latach 1945-46 zastępca komendanta Obwodu Biłgoraj DSZ, a następnie WiN. Ujawnił się 22.03.1947 r. w Warszawie. Aresztowany w listopadzie 1952 r. Został skazany na 6 lat pozbawienia wolności. Ze względu na zły stan zdrowia został zwolniony 8.12.1954 r. Od 1969 r. mieszkał w Lublinie. Zmarł 21.04.1987 r
Użytkowników:
1
Artykułów:
62
Odsłon artykułów:
716586
Copyright © 2019 Bocheńscy Żołnierze Wyklęci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.