30-10-1813 r. – naczelnym wodzem wojsk polskich został gen. Jan Henryk Dąbrowski

30-10-1813 r. – naczelnym wodzem wojsk polskich został gen. Jan Henryk Dąbrowski Urodził się 2.08.1755 r. w Pierzchowie. Żołnierz w wojsku saskim. Od 1792 r. w wojsku polskim. Nie brał udziału w wojnie polsko-rosyjskiej. W lutym 1793 r. bronił Gniezna przed wojskami pruskimi. Proponował przebijanie się do Francji. Uczestnik insurekcji kościuszkowskiej. Dowodził wyprawą wielkopolską, zdobył Bydgoszcz. 18 listopada dostał się do niewoli rosyjskiej. Emigrant we Francji. We Włoszech stanął na czele Legionów Polskich. Po wysłaniu Legionów na Haiti poszedł na służbę w armii włoskiej. Został masonem. Od 1806 r. walczył na terenach polskich u boku Napoleona. Walczył przeciw Austriakom w 1809 r. i później w kampanii 1812 r. na Moskwę. Po śmierci Ks. Józefa Poniatowskiego został naczelnym wodzem. Po upadku Napoleona powrócił do Warszawy. Przeszedł w stan spoczynku i zamieszkał w dobrach Winna Góra w Wielkim Księstwie Poznańskim. Zmarł 6 czerwca 1818 r.

31-10-1945 r. – aresztowany został ppłk. Michał Pobocha ps. „Gazda”

Urodził się 15.01.1909 r. Brał udział w kampanii wrześniowej. Od 1942 r. członek NSZ. Od kwietnia 1945 r. szef Oddziału I Organizacyjnego KG NSZ. Równocześnie pełnił funkcję inspektora Obszaru Południe NSZ z siedzibą w Krakowie. Aresztowany i 10.12.1946 r., skazany na karę śmierci zamienioną na dożywocie a na mocy amnestii 17.12.1947 r. złagodzoną do 15 lat więzienie. Zwolniony 22.05.1956 r. Zmarł 18.04.2001 r. Odznaczony Krzyżem Srebrnym II kl. Narodowego Czynu Zbrojnego
Użytkowników:
1
Artykułów:
62
Odsłon artykułów:
695359
Copyright © 2019 Bocheńscy Żołnierze Wyklęci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.