Drukuj
Odsłony: 12250

01-07-1913 r. – urodził się Roman Kisiel ps. „Sęp”

Uczestniczył w kampanii wrześniowej. Organizował konspiracyjne struktury. Utworzył Straż Chłopską, przekształconą w Bataliony Chłopskie. Po scaleniu wszedł ze swoim oddziałem do AK. Po wkroczeniu Armii Czerwonej organizował Straż Obywatelską i posterunki MO. We wrześniu 1944 r. przeszedł do konspiracji. Ujawnił się 14.07.1945 r. Aresztowany 29.04.1946 r. Podpisał zobowiązanie do współpracy i w czerwcu 1946 r. wyszedł na wolność. Ponownie aresztowany w październiku 1947 r. za przynależność do WiN. Po uwolnieniu ukrywał się. W 1950 r. utworzył Polskie Powstańcze Siły Zbrojne. W 1952 r. aresztowany. Skazany na karę śmierci zmienioną na 15 lat więzienia. Wypuszczony w 1956 r. W 1965 r. podjął współpracę z SB pod ps. „Roman”. Zmarł 3.01.1981 r.

01-07-1948 r. – aresztowany został Lucjan Minkiewicz ps. „Wiktor”

Urodził się 13.12.1918 r. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. Od marca 1940 w ZWZ-AK. Od stycznia 1944 r. w VI Wileńskiej Brygadzie AK, później w V.Wileńskiej Brygadzie AK. Po jej demobilizacji pozostał w terenie. Aresztowany wraz z żoną. 21.11.1950 r. Skazany na 8-krotną karę śmierci 9.12.1950 r. Zamordowany 8.02.1951 r.

01-07-1952 r. – zamordowany został por. Franciszek Krawczykowski ps. „Adamczyk”

Urodził się 29.09.1906 r. Od 1941 r. w konspiracji. Od 1943 r. popełnił służbę w Centrali Służby Wywiadowczej Dowództwa NSZ. W 1944 r. został mianowany szefem Oddziału II Okręgu Częstochowa NSZ. Od 1945 r. pełnił funkcję szefa II Wydziału Okręgu Poznań NSZ. Aresztowany 16.07.1945 r. Skazany na 10 lat więzienia. Karę zmieniono na 5 lat. Zwolniony w marcu 1947 r. Ponownie aresztowany w maju 1949 r. 12.07.1951 r. skazany na karę śmierci.

02-07-1947 r. - premierem Rządu RP na Uchodźstwie został gen. Tadeusz Komorowski ps. „Bór”

Urodził się 1 czerwca 1895 r. w Chorobrowie. W 1913 r., po ukończeniu gimnazjum rozpoczął służbę w wojsku austriackim. W I wojnie walczył na frontach: rosyjskim i włoskim. Od 1918 r. w Wojsku Polskim. Walczył z Ukraińcami i bolszewikami. Po wojnie żołnierz zawodowy. Uczestnik igrzysk olimpijskich w 1924 r. w Paryżu (jeździectwo). Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. Od 1940 r. kierował Organizacją Wojskową w Krakowie, która weszła w skład Związku Walki Zbrojnej. 17 lipca 1943 r. został Komendantem Głównym Armii Krajowej. Wydał rozkaz rozpoczęcia powstania w Warszawie. Od 5 października 1944 r. w obozie jenieckim, został uwolniony w kwietniu 1945 r. Na czele rządu w Londynie stał do 7 kwietnia 1949 r. Zmarł 24 sierpnia 1966 r. w Buckley w Wielkiej Brytanii. Pochowany w Londynie.


02-07-1949 r. – zatrzymany został ks. Władysław Gurgacz ps. „Ojciec”

Urodził się w 1914 r. w Jabłonicy Polskiej. W 1931 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. W 1942 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1945-47 był kapelanem szpitalnym w Gorlicach, 1947-1948 u sióstr służebniczek w Krynicy. Od 1948 r. kapelan w obozie leśnym „Żandarmeria” Polskiej Podziemnej Armii Niepodległościowej. W lipcu 1948 r. został usunięty z zakonu jezuitów za opuszczenie stanowiska kapelana. Zatrzymany po nieudanym napadzie jego oddziału na bank w Krakowie. Skazany na śmierć 13.08.1949 r. Wyrok wykonano 14.11.1949 r. w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie. Oczyszczony z zarzutów w 1992 r. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

03-07-1944 r. – aresztowany przez gestapo został Mieczysław Huchla ps. „Wilbik”

Urodził się 29.12.1920 r. w Tyczynie. Podczas okupacji hitlerowskiej żołnierz ZWZ-AK. Aresztowany przez gestapo, odbity przez grupę bojową Kedywu. Od września 1944 r. dowódca Placówki AK, następnie Delegatury Sił Zbrojnych. Wiosną 1945 r. zagrożony aresztowaniem wyjechał do Krakowa. W latach 1945-48 w szeregach WiN. 28.07.1948 r. skazany na 7 lat więzienia. W listopadzie 1948 r. przewieziony do aresztu PUBP w Rzeszowie. 6.11.1948 r. podczas ucieczki ciężko ranny. 8.07.1949 r. skazany na dodatkowe 5 lat więzienia. Po wyjściu na wolność w 1955 r. wyjechał do Wrocławia. Zmarł 14.09.2010 r.

03-07-1948 r. – ponownie aresztowany został Robert Nakwas-Pługaczewski ps. „Okoń”

Urodził się 20.07.1920 r. Działał w konspiracji od początku okupacji. Brał udział we wszystkich akcjach bojowych III Wileńskiej Brygady AK do 1944 r. 09.04.1944 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. 18.02.1945 r. został aresztowany i skazany na 6 lat więzienia. Zwolniony na mocy amnestii w kwietniu 1946 r. w lipcu dołączył do V Wileńskiej Brygady AK. W latach 1946-48 członek grupy młodzieżowej Okręgu Wileńskiego AK. Ponownie aresztowany. Sąd wojskowy skazał go na dożywocie, zmienione na 12 lat więzienia. Wyszedł warunkowo 12.04.1958 r. Zmarł 21.06.1973 r.

03-07-1950 r. – na 5-krotną karę śmierci skazany został Stefan Bronarski ps. „Liść”

Walczył w obronie Warszawy w 1939 r. Po klęsce dostał się do obozu jenieckiego w Aupitz. Od 1940 r. żołnierz NOW, potem NSZ. Po wkroczeniu wojsk sowieckich pozostał w konspiracji. Uczestnik wielu akcji. Jesienią 1945 r. został ciężko ranny, później kontynuował działalność. Został aresztowany 26.09.1948 r. w Warszawie. Po brutalnym śledztwie został skazany na 5-krotną karę śmierci. Zamordowany 18.01.1951 r.


04-07-1946 r. – zginął Józef Trojan ps. „J-3”

Urodził się 26.07.1926 r. w Polichnie. Do 1941 r. pomagał rodzicom w gospodarstwie rolnym, potem był pomocnikiem biurowym w Fabryce „Alfa”. Jesienią 1944 r. siłą wcielony do Wehrmachtu i wysłany na front zachodni. Zdezerterował w grudniu 1944 r. Do Polski powrócił w maju 1945 r. W czerwcu już był członkiem konspiracji. Uczestniczył w 23 akcjach. W październiku 1945 r. aresztowany przez MO. Zmuszony do podpisania zgody o współpracę, której nigdy nie podjął. Po uwolnieniu ukrywał się. Pod koniec maja 1946 r. stanął na czele małej grupy dywersyjnej. Zginął podczas obławy UB i MO w rodzinnej miejscowości.

05-07-1914 r. – urodził się Konrad Bartoszewski ps. „Szymon”, „Wir”

We wrześniu 1939 r. walczył w bitwie tomaszowskiej. Po klęsce wrześniowej organizował w Józefowie komórki podziemne, które weszły do SZP, a następnie ZWZ. Prowadził wiele akcji dywersyjno-bojowych. W czerwcu 1944 r. jego oddział wszedł w skład zgrupowania 9 pp AK mjr Markiewicza ps. „Kalina”. Po jego śmierci przejął dowództwo nad częścią oddziałów. Brał udział w akcji „Burza”. W latach 1945-46 zastępca komendanta Obwodu Biłgoraj DSZ, a następnie WiN. Ujawnił się 22.03.1947 r. w Warszawie. Aresztowany w listopadzie 1952 r., został skazany na 6 lat pozbawienia wolności 13.10.1953 r. Ze względu na zły stan zdrowia został zwolniony 8.12.1954 r. Od 1969 r. mieszkał w Lublinie. Zmarł 21.04.1987 r.

05-07-1953 r. – zginął Wacław Grabowski ps. „Puszczyk”

Urodził się 10.12.1916 r. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. W czasie okupacji niemieckiej żołnierz ZWZ-AK. Po wkroczeniu armii sowieckiej pozostał w konspiracji. Uczestnik wielu akcji. Po rozwiązaniu oddziału w 1945 r. przedostał się do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech i służył w polskich Kompaniach Wartowniczych. Po powrocie do kraju ponownie w konspiracji. Jego grupa nie podejmowała działań dywersyjnych. Na skutek donosu jednego z mieszkańców, wraz z oddziałem został otoczony przez grupę operacyjną UB-KBW. Wszyscy partyzanci zginęli.

06-07-1946 r. – aresztowany został Jerzy Lejkowski ps. „Szpagat”

06-07-1946 r. – aresztowany został Jerzy Lejkowski ps. „Szpagat” Urodził się 15.10.1923 r. W 1939 r. wstąpił do ZWZ. Od sierpnia 1943 r. w oddziałach partyzanckich. W listopadzie 1943 r. został ciężko ranny w starciu z Sowietami pod Dobrzyniem. W 1946 r. wyjechał do Olsztyna w celu lecenia zoperowanej ręki. Aresztowany. Po ciężkim śledztwie 09.05.1947 r. został skazany na karę śmierci, którą w wyniku apelacji zmieniono na 15 lat więzienia. Zwolniony na mocy amnestii 06.12.1956 r. Był rozpracowywany przez SB. Zmarł 06.07.1991 r. w Gdańsku.


07-07-1910 r. – urodził się Bronisław Żeglin ps. „Ordon”

Oficer służby stałej piechoty WP. W kampanii wrześniowej był dowódcą 2 kompanii ckm 52. pp. Ujęty przez sowiecką straż graniczną, został pozyskany do pracy w wywiadzie przeciw Niemcom. W AK od lipca 1942 r. Wiosną 1944 r. objął stanowisko szefa sztabu okręgu NIE. W grudniu 1945 r. wyjechał do Polski. Aresztowany przez UB 25.02.1956 r. 27.04.1956 r. na mocy amnestii sąd umorzył sprawę. Zmarł 04.10.1994 r. Odznaczony m. in. Krzyżem Zasługi z Mieczami.

07-07-1946 r. – Henryk Chabiera ps. „Korzeń” wstąpił do oddziału „Jędrusia”

Urodził się 27.01.1912 r. W wojnie obronnej 1939 r. w 22 pp. W czasie okupacji niemieckiej w AK. W latach 1944-45 pełnił służbę wojskową w 3 Dywizji Przeciwlotniczej. W 1945 r. za udział w walce o Wrocław otrzymał brązowy medal "Zasłużony na Polu Chwały". Po powrocie z wojska wstąpił do PSL. 22.07.1946 r. w Chlebnie aresztowany przez bezpiekę. 08.08.1946 r. wraz kolegami z oddziału skazany na śmierć w procesie pokazowym. Zamordowany 04.09.1946 r. Zrehabilitowany w 1993 r.

STRONA 3

07-07-1948 r. – aresztowany zostaje Antoni Wodyński ps. „Odyniec”

Urodził się 06.01.1924 r. w Bujakach. Od 1942 r. w strukturach AK. W 1943 r. zbiegł z transportu robotników przymusowych do Rzeszy. W 1944 r. ukończył konspiracyjny kurs podoficerów. Dowódca drużyny dywersyjnej OP „Sokołów”. Od 1945 r. został dowódcą drużyny egzekucyjnej oddziału samoobrony w obwodzie Bielsk Podlaski AK-AKO. Dowódca patrolu w VI Brygady Wileńskiej AK. Razem z patrolem „Leszka” zatrzymał pociąg i skonfiskował na potrzeby podziemia 250 tys. zł. W latach 1946-48 pełnił funkcję łącznika między „Młotem” a Komendą Okręgu Wileńskiego AK. Ukrył i zabezpieczył część archiwum oddziału „Młota”. Często przyjeżdżał do Wrocławia, gdzie przekazywał meldunki i pocztę dla „Łupaszki”, został tam postrzelony w brzuch przez funkcjonariuszy WUBP i aresztowany. Zmarł następnego dnia. Odznaczony Krzyżem Walecznych.

08-07-1943 r. - Naczelnym Wodzem i Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych został mianowany gen. Kazimierz Sosnkowski

Urodził się 19 listopada 1885 r. w Warszawie. Działacz niepodległościowy. Szef sztabu I Brygady Legionów. W czasie wojny polsko-bolszewickiej organizator Armii Polskiej. W wolnej Polsce minister spraw wojskowych. Po kampanii wrześniowej przedostał się do Anglii. Po śmierci gen. Sikorskiego obejmał funkcję Naczelnego Wodza. Krytyczny wobec ZSRS, decyzji o wybuchu powstania w Warszawie, a także wobec postawy aliantów. Zmuszony do dymisji. Wyjechał do Kanady. Do końca życia próbował jednoczyć polską emigrację na Zachodzie. Umarł 11 października 1969 r. w Arundel (Kanada). Jego prochy sprowadzono do Polski dwadzieścia trzy lata później.


08-07-1948 r. – aresztowany zostaję Zdzisław Zieleń ps. „Orlik”

Urodził się 12.06.1926 r. Od 1941 r. w wileńskich Szarych Szeregach. W styczniu 1946 r. w Gdańsku nawiązał kontakt z „Łupaszką”. Działał w patrolu dywersyjnym. W latach 1946-48 utrzymywał kontakt z konspiracją wileńską. Aresztowany i skazany na łączną karę 12 lat więzienia 27.10.1949 r. Zwolniony warunkowo w marcu 1954 r., na wolność wyszedł dopiero 02.04.1955 r. Zmarł 27.03.1987 r. w Gdańsku. W 1991 r. Sąd Wojewódzki w Gdańsku unieważnił wyrok. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Wojska i Krzyżem Armii Krajowej.

08-07-1948 r. – zmarł Antoni Wodyński ps. „Odyniec”.

Urodził się 06.01.1924 r. w Bujakach. Od 1942 r. w strukturach AK. W 1943 r. zbiegł z transportu robotników przymusowych do Rzeszy. W 1944 r. ukończył konspiracyjny kurs podoficerów. Dowódca drużyny dywersyjnej OP „Sokołów”. Od 1945 r. został dowódcą drużyny egzekucyjnej oddziału samoobrony w obwodzie Bielsk Podlaski AK-AKO. Dowódca patrolu w VI Brygady Wileńskiej AK. Razem z patrolem „Leszka” zatrzymał pociąg i skonfiskował na potrzeby podziemia 250 tys. zł. W latach 1946-48 pełnił funkcję łącznika między „Młotem” a Komendą Okręgu Wileńskiego AK. Ukrył i zabezpieczył część archiwum oddziału „Młota”. Często przyjeżdżał do Wrocławia, gdzie przekazywał meldunki i pocztę dla „Łupaszki”, został tam postrzelony w brzuch przez funkcjonariuszy WUBP i aresztowany. Zmarł następnego dnia. Odznaczony Krzyżem Walecznych.

08-07-1949 r. – na dodatkowe 5 lat więzienia skazany został Mieczysław Huchla ps. „Wilbik”

Urodził się 29.12.1920 r. Podczas okupacji hitlerowskiej żołnierz ZWZ-AK. 3.07.1944 r. aresztowany przez gestapo, odbity przez grupę bojową Kedywu. Od września 1944 r. dowódca Placówki AK, następnie Delegatury Sił Zbrojnych. Wiosną 1945 r. zagrożony aresztowaniem wyjechał do Krakowa. W latach 1945-48 w szeregach WiN. 28.07.1948 r. skazany na 7 lat więzienia. W listopadzie 1948 r. przewieziony do aresztu PUBP w Rzeszowie. 6.11.1948 r. podczas ucieczki ciężko ranny. Skazany na dodatkowe 5 lat więzienia. Po wyjściu na wolność w 1955 r. wyjechał do Wrocławia. Zmarł 14.09.2010

-1903 r. - w Zdrojach koło Świecia urodził się Józef Dambek ps. „Lech”, „Adam Falski”

Nauczyciel i dyrektor pomorskich szkół. Współpracownik Straży Granicznej, działacz Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Działacz społeczny, związany ze Stronnictwem Narodowym. Szef dywersji pozafrontowej w powiecie kościerzyńskim. We wrześniu 1939 r. na froncie. Żona ogłosiła, że zginął. Sam zaś od pierwszych dni okupacji ukrywał się, tworząc zręby konspiracji. 24 grudnia 1939 r. utworzył Tajną Organizację Wojskową „Gryf Kaszubski”, od lipca 1941 r. jako TOW „Gryf Pomorski”. Zabity nocą z 4 na 5 marca 1944 r. pod Sikorzynem przez agenta gestapo.


10-07--1912 r. – urodził się Michał Gujda ps. „Niedźwiedź”

Przed wojną w Policji Państwowej. W czasie okupacji w ZWZ-AK. Z rozkazu swojego konspiracyjnego dowódcy w latach 1941-44 pracował w policji granatowej. Po wkroczeniu sowietów we wrześniu 1944 r. zmobilizowany do WP. Od października 1945 r. do lipca 1947 r. dowódca kompanii pontonowej. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Aresztowany w styczniu 1950 r. 30.05.1950 r. skazany na karę śmierci. Pomimo skargi rewizyjnej sąd utrzymał wyrok. Zamordowany 27.07.1950 r.

11-07-1943 r. - kulminacja rzezi wołyńskiej. Tak zwana krwawa niedziela pochłonęła ok. 10 tys. ofiar, w tym m.in. poeta Zygmunt Jan Rumel ps. „Mały”, „Krzysztof Poręba”

Urodził się 22 lutego 1915 r. w Petersburgu. Absolwent Liceum Krzemienieckiego i Uniwersytetu Warszawskiego (polonistyka). Aktywny w Wołyńskim Związku Młodzieży Wiejskiej. Pisywał do lokalnych, wołyńskich gazet. Uczestnik wojny 1939 r., zwolniony z sowieckiej niewoli. Od początku aktywny w ruchu konspiracyjnym, początkowo ludowym, a od 1940 r. w Związku Walki Zbrojnej. W 1941 r. zagrożony aresztowaniem uciekł do Warszawy. Od 1943 r. dowódca okręgu wołyńskiego Batalionów Chłopskich. 10 lipca 1943 r. udał się do miejscowości Kustycze na rozmowy z szefostwem UPA na Wołyniu, mające na celu zaprzestanie mordów ludności polskiej. Zabity w nocy z 10 na 11 lipca.

-1948 r. – aresztowany został Henryk Urbanowicz ps. „Zabawa”

Urodził się 20.04.1926 r. Od początku okupacji w konspiracyjnym harcerstwie. Od 16.06.1944 r. odbywał staż bojowy młodszych dowódców w III Wileńskiej Brygadzie AK. Uczestniczył w szturmie na Wilno. 17.07.1944 r. zbiegł z kolumny jeńców NKWD i powrócił do konspiracji. Zagrożony aresztowaniem przeszedł do oddziału AK, działającego w Puszczy Rudnickiej. 14.04.1946 r. wstąpił do V Wileńskiej Brygady AK. Aresztowany. Skazany został na śmierć 31.01.1949 r. Zamordowany 6.05.1949 r.

12-07-1951 r. – na karę śmierci skazany zostaje po r. Franciszek Krawczykowski ps. „Adamczyk”

Urodził się 29.09.1906 r. Od 1941 r. w konspiracji. Od 1943 r. popełnił służbę w Centrali Służby Wywiadowczej Dowództwa NSZ. W 1944 r. został mianowany szefem Oddziału II Okręgu Częstochowa NSZ. Od 1945 r. pełnił funkcję szefa II Wydziału Okręgu Poznań NSZ. Aresztowany 16.07.1945 r. Skazany na 10 lat więzienia. Karę zmieniono na 5 lat. Zwolniony w marcu 1947 r. Ponownie aresztowany w maju 1949 r. Skazany na karę śmierci. Zamordowany 1.07.1952 r.


013-07-1986 r. – zmarł ppłk Stefan Musiałek ps. „Łowicki”

Urodził się 04.08.1896 r. Członek Drużyn Strzeleckich. Od 04.08.1914 r. w I kompanii I Pułku Legionów Polskich. Od 1918 r. w Wojsku Polskim. Żołnierz zawodowy m. in. w Korpusie Ochrony Pogranicza. Od listopada 1939 r. w SZP-ZWZ. Organizował lądowania samolotów alianckich w ramach akcji „Most II” i „Most III”. Po akcji „Burza” ukrywał się. Aresztowany 04.11.1946 r.

13-07-2008 r. – zmarł gen. Bolesław Ostrowski ps. „Nieczuja”

Urodził się 29.09.1907 r. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. Od października 1939 r. współtwórca i komendant Lwowskiej Organizacji Wojskowej. Od 1941 r. w Krakowie. Organizował m.in. kursy oficerskie. Ujawnił się w październiku 1945 r. Aresztowany 29.07.1949 r. Skazany na karę śmierci 30.05.1953 r., zamienioną na dożywocie. Z więzienia wyszedł jesienią 1956 r. Odznaczony m. in. Krzyżem Virtuti Militari kl. V, Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem AK.

14-07-1945 r. – ujawnił się Roman Kisiel ps. „Sęp”

Urodził się 01.07.1913 r. Uczestniczył w kampanii wrześniowej. Organizował konspiracyjne struktury. Utworzył Straż Chłopską, przekształcona w Bataliony Chłopskie. Po scaleniu wszedł ze swoim oddziałem do AK. Po wkroczeniu Armii Czerwonej organizował Straż Obywatelską i posterunki MO. We wrześniu 1944 r. przeszedł do konspiracji. Ujawnił się. Aresztowany 29.04.1946 r. Podpisał zobowiązanie do współpracy i w czerwcu 1946 r. wyszedł na wolność. Ponownie aresztowany w październiku 1947 r. za przynależność do WiN. Po uwolnieniu ukrywał się. W 1950 r. utworzył Polskie Powstańcze Siły Zbrojne. W 1952 r. aresztowany. Skazany na karę śmierci, zamienioną na 15 lat więzienia. Wypuszczony w 1956 r. W 1965 r. podjął współpracę z SB pod ps. „Roman”. Zmarł 3.01.1981 r.

14-07-1946 r. – aresztowany został sierż. Paweł Heczko ps. „Edek”

Urodził się 20.11.1906 r. W latach 1943-44 działał w oddziale AK. Od marca 1946 r. został komendantem nowoutworzonej KP KWP oddziału „Wędrowiec”. Od lipca 1946 r. przeprowadził szereg akcji likwidacyjnych i dywersyjnych. Przeszedł całkowicie na tereny Śląska Cieszyńskiego i prawdopodobnie dołączył do NSZ. Aresztowany i skazany na karę śmierci 17.08.1946 r. Wyrok wykonano 29.08.1946 r. Ciała nie odnaleziono.


16-07-1926 r. – w Warszawie urodził się por. Aleksander Życiński ps. „Wilczur”

W 1940 r. nawiązał kontakt z ugrupowaniem Jana Piwnika ps. „Ponurego”. Od lipca 1944 w oddziale płk Antoniego Szackiego-Dąbrowskiego ps. „Bohun”. W grudniu 1944 r. złapany w ulicznej łapance i wysłany do obozu pracy do Niemiec, skąd uciekł do PSZ na Zachodzie. Po przeszkoleniu w maju 1945 r. wylądował na Słowacji i przedostał się na Kielecczyznę. Aresztowany 26.07.1945 w okolicach Buska Zdroju, skazany na 7 lat więzienia i uwięziony we Wronkach. Po zwolnieniu w 1947 r. wrócił do Suchedniowa gdzie tworzył struktury WiN. 7.05.1948 r. ponownie aresztowany. 31.07.1948 r. skazany na trzykrotną karę śmierci. 24.09.1948 r. został zamordowany w lesie koło Zgórska. Ciała nigdy nie znaleziono. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

16-07-1945 r. – aresztowany został por. Franciszek Krawczykowski ps. „Adamczyk”

Urodził się 29.09.1906 r. Od 1941 r. w konspiracji. Od 1943 r. pełnił służbę w Centrali Służby Wywiadowczej Dowództwa NSZ. W 1944 r. został mianowany szefem Oddziału II Okręgu Częstochowa NSZ. Od 1945 r. pełnił funkcję szefa II Wydziału Okręgu Poznań NSZ. Aresztowany. Skazany na 10 lat więzienia. Karę zmieniono na 5 lat. Zwolniony w marcu 1947 r. Ponownie aresztowany w maju 1949 r. Skazany 12.07.1951 r. na karę śmierci. Zamordowany 1.07.1952 r.

17-07-1895 r. – urodził się Wincenty Rutkowski ps. „Haszysz”

Walczył w powstaniu wielkopolskim, wojnie polsko-bolszewickiej oraz kampanii wrześniowej. W konspiracji od listopada 1939 r. Dowodził oddziałami partyzanckimi w akcji „Burza”. Po wkroczeniu Armii Czerwonej był ścigany przez sowieckie spec służby. W sierpniu 1945 r. był pierwszym organizatorem Rejonu Południowego WiN. Zagrożony aresztowaniem skierowany na Górny Śląsk. Wydawał biuletyn „Orzeł Biały” i pismo „Niezawisłość”. Aresztowany 10.12.1947 r. Skazany na 15 lat więzienia. Zmarł w więzieniu 21.07.1953 r. Odznaczony krzyżem Virtuti Militari

17-07-1943 r. - Komendantem Głównym Armii Krajowej został gen. Tadeusz Komorowski ps. „Bór”

Urodził się 1 czerwca 1895 r. w Chorobrowie. W 1913 r. po gimnazjum rozpoczął służbę w wojsku austriackim. W I wojnie walczył na frontach: rosyjskim i włoskim. Od 1918 r. w Wojsku Polskim. Walczył z Ukraińcami i bolszewikami. Po wojnie żołnierz zawodowy. Uczestnik igrzysk olimpijskich w 1924 r. w Paryżu (jeździectwo). Uczestnik kampanii we wrześniu 1939 r. Od 1940 r. kierował Organizacją Wojskową w Krakowie, która weszła w skład Związku Walki Zbrojnej. 17 lipca 1943 r. został Komendantem Głównym Armii Krajowej. Wydał rozkaz rozpoczęcia powstania w Warszawie. Od 5 października 1944 r. w obozie jenieckim, został uwolniony w kwietniu 1945 r. 2 lipca 1947 r. Prezydent RP mianował go premierem rządu, którym kierował do 7 kwietnia 1949 r. Zmarł 24 sierpnia 1966 r. w Buckley w Wielkiej Brytanii. Pochowany w Londynie.


17-07-1944 r. – z kolumny jeńców NKWD zbiegł Henryk Urbanowicz ps. „Zabawa”

Urodził się 20.04.1926 r. Od początku okupacji w konspiracyjnym harcerstwie. Od 16.06.1944 r. odbywał staż bojowy młodszych dowódców w III Wileńskiej Brygadzie AK. Uczestniczył w szturmie na Wilno. Zbiegł z kolumny jeńców NKWD i powrócił do konspiracji. Zagrożony aresztowaniem przeszedł do oddziału AK, działającego w Puszczy Rudnickiej. 14.04.1946 r. wstąpił do V Wileńskiej Brygady AK. 12.07.1948 r. aresztowany we Wrocławiu. 31.01.1949 r. skazany został na śmierć. Zamordowany 6.05.1949 r.

17-07-1946 r. – aresztowana zostaje Bronisława Borowska ps. „Żaki”

Urodziła się 06.12.1922 r. Łączniczka Oddziału VI BiP Komendy Głównej AK. Brała udział w Powstaniu Warszawskim. W lutym 1945 r. aresztowana przez sowiecki kontrwywiad, zwolniona po przesłuchaniu. W czerwcu 1945 r. wstąpiła do WiN. Przewoziła dokumenty do Warszawy. Jej mieszkanie było punktem kontaktowym. Aresztowana i 18.02.1947 r. skazana na 10 lat więzienia. Zwolniona warunkowo w 1954 r. Zmarła 5.08.1996 r. Odznaczona Krzyżem Walecznych i Złotym Krzyżem Zasługi.

17-07-1946 r. – aresztowany został ppor. Feliks Selmanowicz ps. „Zagończyk”.

Urodził się 06.06.1904 r. Ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. Od 25.08.1939 r. w Korpusie Ochrony Pogranicza. Internowany na Litwie, skąd zbiegł do Wilna. Aresztowany przez policję litewską w 1940 r., zwolniony z braku dowodów. Od stycznia 1944 r. w AK. W lipcu 1944 r. internowany w Kałudze. Uciekł 20.04.1945 r. do Wilna. W październiku wyjechał do Polski. Koordynował działalność patroli dywersyjnych na Pomorzu. Aresztowany, skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano 28.08.1946 r.

17-07-1946 r. – na kilkukrotną karę śmierci został skazany Gedymin Rogiński ps. „Dzielny”.

Urodził się 07.11.1921 r. W latach 1942-44 służył w partyzantce. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został wcielony do armii Berlinga. 25.06.1945 r. zdezerterował. Utworzył oddział partyzancki z dezerterów z "ludowego” WP. Przeprowadził wiele akcji rozbrajania posterunków MO. 30.01.1946 r. wraz z oddziałem został ostrzelany i aresztowany przez UB. Został skazany na kilkukrotną karę śmierci. Wyrok wykonano 31.08.1946 r.


18-07-1944 r. - podczas walk o Ankonę we Włoszech zginął ppor. Adolf Maria Bocheński „Adzio”

Urodził się. w 1909 r. w rodzinnym majątku w Ponikwie k/Brodów. Ukończył z wyróżnieniem akademię dyplomatyczną w Paryżu i Wydział Prawa UJK we Lwowie. Publicysta polityczny od 1929 r. Autor książki „Między Niemcami a Rosją” (1937). Konserwatysta, zwolennik silnego państwa wielonarodowego oraz polityki zagranicznej, opartej o rację stanu, a nie o ideologię. W 1939 r. ochotnik w 22 Pułku Ułanów. Internowany na Węgrzech, ucieka do Francji. Walczy pod Narwikiem. Po klęsce Francji przedostał się do Brygady Karpackiej (Syria). Podczas obrony Tobruku (1941; Libia) dowódca śmiałych wypadów w głąb terenu wroga. We Włoszech ranny pod Monte Cassino i pod Ankoną. Na własną prośbę opuszcza szpital i wraca do oddziału. Ginie w dniu zdobycia Ankony podczas rozbrajania miny. Pochowany na cmentarzu w Loreto. Kawaler Krzyża Virtuti Militari i Krzyża Walecznych (trzykrotnie).

19-07-1991 r. – Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy odmówił rehabilitacji Ludwika Augustyniaka ps. „Cygan”

Urodził się 07.12.1898 r. Uczestnik Powstania Wielkopolskiego. Zawodowy żołnierz. W 1939 r. brał udział w bitwie nad Bzurą. Aresztowany przez gestapo w kwietniu 1940 r., osadzony w obozie. Uwolniony dzięki staraniom rodziny. W 1942 r. podjął działalność konspiracyjną w AK w Bydgoszczy. W lutym 1945 r. aresztowany przez NKWD, zbiegł z transportu. W czerwcu 1945 r. podjął pracę w Miejskiej Komendzie MO w Bydgoszczy. 16.04.1946 r. ponownie aresztowany przez UB. 30.09.1946 r. skazany na śmierć. Zamordowany 27.11.1946 r.

20-07-1920 r. – urodził się Robert Nakwas-Pługaczewski ps. „Okoń”

Działał w konspiracji od początku okupacji. Brał udział we wszystkich akcjach bojowych III Wileńskiej Brygady AK do 1944 r. 09.04.1944 r. został odznaczony Krzyżem Walecznych. 18.02.1945 r. został aresztowany i skazany na 6 lat więzienia. Zwolniony na mocy amnestii w kwietniu 1946 r. w lipcu dołączył do V Wileńskiej Brygady AK. W latach 1946-48 członek grupy młodzieżowej Okręgu Wileńskiego AK. Ponownie aresztowany 03.07.1948 r. przez UB. Sąd wojskowy skazał go na dożywocie, zmienione na 12 lat więzienia. Wyszedł warunkowo 12.04.1958 r. Zmarł 21.06.1973 r.

20-07-1944 r. – aresztowany przez gestapo został Henryk Glapiński ps. „Klinga”.

Urodził się 28.12.1915 r. W czasie okupacji w latach 1941-42 r. żołnierz AK. Aresztowany przez gestapo, więzień obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Wiosną 1946 r. komendant Powiatu Radomsko Konspiracyjnego Wojska Polskiego. Uczestnik wielu akcji przeciwko grupom operacyjnym UB-KBW. Po częściowym rozbiciu KBW podjął decyzję o rozformowaniu oddziału. Aresztowany 31.08.1946 r. w Warszawie. W grudniu 1946 r. skazany na karę śmierci. Rozstrzelany 19.02.1947 r. Sąd w Łodzi unieważnił wyrok 14.10.1992 r.


20-07-1948 r. – aresztowany został ppor. Witold Milwid ps. „T-5”

Urodził się 18.121915 r. w Diepropietrowsku na Ukrainie. Od 1942 r. związany z AK na Wileńszczyźnie. Członek oddziału specjalnego, wykonującego egzekucje na kolaborantach niemieckich na podstawie wyroków Wojskowego Sądu Specjalnego. Od maja 1945 r. w Bydgoszczy organizował tajne narady Ośrodka Mobilizacyjnego Okręgu Wileńskiego AK w swoim mieszkaniu. 03.09.1949 r. skazany na śmierć. Bierut nie udzielił mu prawa łaski. 12.11.1949 r. zamordowany w więzieniu przy Wałach Jagiellońskich w Bydgoszczy. W 1991 r. pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

21-07-1944 r. – płk Wilhelm Szczepankiewicz ps. „Drugak” rozpoczął akcję „Burza”

Urodził się 08.02.1901 r. Zawodowy oficer. W kampanii wrześniowej dowodził batalionem 2. pp. W 1940 r. uciekł z okupacji sowieckiej i włączył się do konspiracji. Od jesieni 1941 r. komendant Obwodu ZWZ Tomaszów Lubelski. Walczył w ramach powstania zamojskiego. Rozpoczął akcję „Burza”. Od maja 1945 r. komendant Okręgu Lublin DSZ. Zaaprobował zakończenie walk z UPA. Rozwinął pomoc aresztowanym i ich rodzinom. Ujawnił się 22.03.1947 r. w WUBP w Lublinie. W 1950 r. aresztowany przez bezpiekę. Spędził kilka miesięcy w więzieniu. Wiele razy zatrzymywany. Zmarł 20.03.1960 r. w Warszawie.

21-07-1946 r. – aresztowany został Ludwik Krawiś ps. „Tygrys”

Urodził się 27.03.1924 r. W czasie okupacji pracował jako robotnik w niemieckim majątku. W 1944 r. powołany do niemieckiego wojska we Francji. Po wojnie powrócił do rodziców. 20.06.1946 r. wstąpił do AK. Brał udział w wielu akcjach. Aresztowany podczas obławy UB-MO. Skazany wraz z 12 innymi członkami oddziału (w tym z bratem) na śmierć 24.08.1946 r. Rozstrzelany 04.09.1946 r. Bierut, na prośbę matki ułaskawił młodszego brata Franciszka – skazany na 15 lat więzienia

21-07-1953 r.. – w więzieniu zmarł Wincenty Rutkowski ps. „Haszysz”

Urodził się 17.07.1895 r. Walczył w powstaniu wielkopolskim, wojnie polsko-bolszewickiej oraz w kampanii wrześniowej. W konspiracji od listopada 1939 r. Dowodził oddziałami partyzanckimi w akcji „Burza”. Po wkroczeniu Armii Czerwonej był ścigany przez sowieckie spec służby. W sierpniu 1945 r. był pierwszym organizatorem Rejonu Południowego WiN. Zagrożony aresztowaniem skierowany na Górny Śląsk. Wydawał biuletyn „Orzeł Biały” i pismo „Niezawisłość”. Aresztowany 10.12.1947 r. Skazany na 15 lat więzienia. Odznaczony krzyżem Virtuti Militari.


22-07-1946 r. – aresztowany został Henryk Chabiera ps. „Korzeń”

Urodził się 27.01.1912 r. W wojnie obronnej 1939 r. w 22 pp. W czasie okupacji niemieckiej w AK. W latach 1944-45 pełnił służbę wojskową w 3 Dywizji Przeciwlotniczej. W 1945 r. za udział w walce o Wrocław otrzymał brązowy medal Zasłużony na Polu Chwały. Po powrocie z wojska wstąpił do PSL. 07.07.1946 r. wstąpił do oddziału „Jędrusia”. Aresztowany i 08.08.1946 r. wraz kolegami z oddziału skazany na śmierć w procesie pokazowym. Zamordowany 04.09.1946 r. Zrehabilitowany w 1993 r.

23-07-1944 r. – w Puszczy Grodzieńskiej została częściowo rozbita V Wileńska Brygada AK, której dowódcą był Zygmunt Szendzielarz ps. „Łupaszko”

Urodził się 03.12.1910 r. w Stryju. W 1939 r. walczył w Wileńskiej Brygadzie Kawalerii. 27.09.1939 r. trafił do niewoli sowieckiej, z której uciekł. W 1940 r. rozpoczął działalność konspiracyjną. W 1943 r. został skierowany do oddziału partyzanckiego „Kmicica”, który został rozbity przez sowiecką partyzantkę. Z niedobitków oddziału zorganizował V Wileńską Brygadę AK. Aresztowany 30.06.1948 r. w Osielcu. 2.11.1950 r. skazany na śmierć wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie. Zamordowany w więzieniu 8.02.1951 r. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari kl. V; pośmiertnie Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

24-07-1917 r. – w Łagowie urodził się Stefan Bembiński ps. „Sokół”

Brał udział w wojnie obronnej we wrześniu 1939 r. Dostał się do niewoli niemieckiej, z której zbiegł. W działalności konspiracyjnej od 1940 r. Był komendantem placówki Związku Walki Zbrojnej w Błotnicy, a od 1943 r. – zastępcą szefa Kedywu Inspektoratu Radom AK. Brał udział w akcji „Burza”, dowodząc jedną z kompanii 72 pułku piechoty AK. W 1945 r. dowodził największym zgrupowaniem podziemia poakowskiego w powiecie radomskim. 9.09.1945 r. dowodził akcją rozbicia więzienia w Radomiu. Aresztowany przez UB, skazany przez Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie na karę śmierci, zmienioną potem na 6 lat więzienia. W 1989 r. został senatorem z listy Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. Zmarł 01.01.1998 r. Odznaczony Krzyżem AK, Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych.

-07-1946 r. – aresztowany został płk Jan Zientarski ps. „Mieczysław”

Urodził się 24.10.1894 r. w Niegardowie. Przed I Wojną Światową działacz niepodległościowy. 23.08.1914 r. dołączył w Kielcach do Legionów Polskich. Dowodził 12. kompanią w 2. pp. II Brygady. Walczył z Ukraińcami oraz w wojnie polsko-bolszewickiej. We wrześniu 1939 r. dowodził oddziałem wydzielonym 10. DP Armii „Łódź”. Przedostał się na Węgry – internowany. We wrześniu 1941 r. zbiegł do Budapesztu, zaangażował się w budowę Obozu Polski Walczącej. We współpracy z ZWZ zorganizował komórkę kurierską, do kontaktu i przerzutu działaczy do kraju W listopadzie 1941 r. wrócił do kraju. Od marca 1944 r. komendant Okręgu Radomsko – Kieleckiego AK. W pierwszym półroczu 1946 r. współdziałał z II Zarządem Głównym WiN. Zwolennik politycznych form działania. 09.06.1947 r. skazany na 3,5 roku więzienia. Zwolniony 26. 01.1950 r. W 1951 r. aresztowany i oskarżony fałszywie o współpracę z Niemcami. Śledztwo umorzono. W latach 50. I 60. Inwigilowany przez bezpiekę. Zmarł w Warszawie 04.05.1982 r. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, Krzyż Walecznych przekazał na Jasną Górę.


24-07-1946 r. – Włodzimierz Kozłowski ps. „Orion” z partyzantami zatrzymali pociąg na stacji Jedlnia Letnisko uwalniając 7 aresztowanych członków WiN

Urodził się 31.01.1923 r. w Gralewie. Po wkroczeniu armii sowieckiej pozostał w konspiracji. W 1946 r. zorganizował własny oddział w ramach WiN. Zastępca komendanta Związku Zbrojnej Konspiracji Inspektoratu Radomsko-Kieleckiego WiN. W 1946 r. zorganizował z partyzantami wiele akcji przeciwko komunistycznemu aparatowi terroru. 24.07.1946 r. zatrzymali pociąg na stacji Jedlnia Letnisko, z którego uwolnili 7 aresztowanych członków WiN. Zginął w 1947 r. w nieznanych okolicznościach.

24-07-1947 r. – na śmierć skazany został Aleksander Fryczke ps. „Orzeł”

Urodził się 15.02.1913 r. Wziął udział w wojnie obronnej 1939 r. Podczas okupacji żołnierz AK, po wkroczeniu Sowietów w ROAK. Latem 1946 r. związał się z konspiracją narodową. 30.05.1947 r. aresztowany. Podczas przesłuchania maltretowany. Zamordowany 18.08.1947 r. Dzięki staraniom żony ustalono miejsce pochówku.

24-07-1947 r. – na śmierć skazany został Tadeusz Derkowski ps. „Franek”

Urodził się 30.03.1920 r. Brał udział w obronie stolicy we wrześniu 1939 r. Od 1942 r. w AK. Po wkroczeniu Armii Czerwonej, ukrywał się. Ujawnił się podczas amnestii w sierpniu 1945 r. Latem 1946 r. ponownie podjął decyzję o włączeniu w działalność konspiracyjną w ramach Warszawskiego Okręgu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. 24.05.1947 r. został zatrzymany przez UB-MO i skazany na śmierć. Wyrok wykonano 18.08.1947 r. Uniewinniony w 1992 r.

24-07-1947 r. – skazany na śmierć został Franciszek Dzięgielewski ps. „Dziewanna”

Urodził się 09.01.1918 r. Brał udział w wojnie obronnej w 1939 r. W czasie okupacji niemieckiej, żołnierz AK. Od lata 1946 r. w oddziale zbrojnym „Cichego”. Brał udział w wielu akcjach. W marcu 1947 r. skorzystał z amnestii i ujawnił się. 25.05.1947 r. aresztowany przez UB i skazany na śmierć. Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Zamordowany 18.08.1947 r. W 2007 rok Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy unieważnił wyrok


24-07-1976 r. – zmarł por. Stefan Kobos ps. „Wrzos”

Urodził się 27.11.1900 r. Uczestnik kampanii wrześniowej. W konspiracji od grudnia 1939 r. Walczył z UPA. Po rozwiązaniu AK pozostał w konspiracji w ramach WiN. W maju 1947 r. wyznaczony na komendanta Samodzielnego Obwodu WiN Tomaszów Lubelski. Aresztowany 21.01.1956 r. Skazany na karę dożywotniego więzienia 28.09.1956 r., którą na mocy amnestii zamieniono na 15 lat więzienia. Zwolniony 11.12.1968 r. ze względu na zły stan zdrowia

25-07-1908 r. – we Lwowie urodził się ppłk Stanisław Kasznica ps. „Wąsowski”

W 1939 r. uczestnik kampanii wrześniowej w składzie Wielkopolskiej Brygady Kawalerii. Od października 1939 r. w konspiracji, działacz „Grupy Szańca”. W lipcu 1943 r. w składzie Prezydium Tymczasowej Rady Politycznej Organizacji Polskiej, równolegle szef Administracji Ogólnej Służby Cywilnej Narodu. Od lipca 1944 r. szef I oddziału KG NSZ. Uczestnik Powstania Warszawskiego. Od stycznia do sierpnia 1945 r. inspektor Obszaru Zachodniego NSZ. W Poznaniu utworzył trzy organizacje konspiracyjne: Armię Polską w Kraju Zachód. Obóz Narodowy i Pokolenie Polski Niepodległej. W sierpniu 1945 r. wszedł w skład Rady Inspektorów NSZ, p.o. komendanta NSZ. Od czerwca 1945 r. był szefem wywiadu Organizacji Polskiej. Aresztowany 15.02.1947 r. przez UB. Skazany 2.03.1948 r. przez WSR w Warszawie na karę śmierci. Wyrok wykonano 12.05.1948 r. w więzieniu w Mokotowie. 30.09.1992 r. wyrok został unieważniony.. Odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego z Mieczami 1944, pośmiertnie również Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

25-07-1922 r. – urodził się Adam Kusz ps. „Kłos”

W czasie okupacji działał w partyzantce. Uczestniczył w akcji „Burza”. W lipcu 1944 r. jego oddział został rozwiązany. Od 1945 r. w NZW. Po amnestii pozostał w konspiracji. Jego oddział rozpracowywano ponad 2 lata. Zginął 19.08.1950 r. w obławie zorganizowanej przez grupę operacyjną KBW-UB. .

25-07-1946 r. – na 5 lat więzienia skazany został Franciszek Kmita ps. „Mazepa”

Urodził się 02.04.1908 r. Przed wojną ukończył seminarium nauczycielskie. Od 1944 r. związany z AK. Od 1945 r. utrzymywał kontakty z członkami oddziału „Szarego”. 10.02.1946 r. aresztowany przez bezpiekę. Skazany na 5 lat więzienia. Już wtedy poważnie chorował. Rodzina starała się o zwolnienie. 23.12.1946 r. zmarł w więzieniu w Bydgoszczy. Zrehabilitowany w 1993 r.


25-07--1968 r. – zmarł mjr Paweł Szredzki ps. „Sulima”

Urodził się 08.30.1911 r. Przed II wojną światową był oficerem artylerii WP. Podczas wojny obronnej w 1939 r. walczył m. in. pod Skarżyskiem i Iłżą. 19.09.1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej, z której zbiegł na Węgry. Od listopada 1939 r. działał w ZWZ-AK we Lwowie. Uczestniczył w akcji „Burza”. W sierpniu 1944 r. dołączył z oddziałem do Zgrupowania AK „Warta”. Po jego rozwiązaniu wyjechał w Jeleniogórskie, gdzie organizował struktury WiN. 1.06.1946 r. aresztowany przez UB. 3.01.1947 r. został skazany na karę śmierci, zamienioną następnie na 15 lat więzienia. 5.05.1956 r. został zwolniony na mocy amnestii.

25-07--1990 r. – zmarł płk Antoni Sanojca ps. „Kortum”.

Urodził się 04.06.1899 r. Uczestnik I Wojny Światowej i wojny polsko-bolszewickiej. Brał udział w obronie Warszawy. W trakcie okupacji w Komendzie Głównej ZWZ-AK. W czasie powstania zastępca dowódcy Grupy Północ. Po powstaniu jeniec obozu w Woldenbergu. Współtworzył Zrzeszenie WiN. Aresztowany w listopadzie 1945 r. Skazany na 6 lat więzienia. Ułaskawiony 1947 r. Powtórnie aresztowany 1949 r. więziony do 1953 r. Zrehabilitowany w 1956 r. Odznaczony sześciokrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym i Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości.

26-07-1926 r. – urodził się Józef Trojan ps. „J-3”

Do 1941 r. pomagał rodzicom w gospodarstwie rolnym, potem pomocnik biurowy w Fabryce „Alfa”. Jesienią 1944 r. siłą wcielony do Wehrmachtu i wysłany na front zachodni. Zdezerterował w grudniu 1944 r. Do Polski powrócił w maju 1945 r. W czerwcu był już członkiem konspiracji. Uczestniczył w 23 akcjach. W październiku 1945 r. aresztowany przez MO. Zmuszony do podpisania zgody o współpracę, której nigdy nie podjął. Po uwolnieniu ukrywał się. Pod koniec maja 1946 r. stanął na czele małej grupy dywersyjnej. Zginął 04.07.1946 r. podczas obławy UB i MO w rodzinnej miejscowości.

26-07-1944 r. – mjr Marian Bernaciak ps. „Orlik” opanował Ryki podczas akcji „Burza”

Urodził się 06.03.1917 r. We wrześniu 1939 r. wzięty do niewoli. Po ucieczcie i powrocie do Zalesia w konspiracji. W 1941 r. utworzył punkt kontaktowy ZWZ. Jesienią 1943 r. zdekonspirowany przez Gestapo, zmienił pseudonim. Podczas akcji „Burza” opanował wraz z oddziałem Ryki. Zatrzymany przez Sowietów w drodze na pomoc Warszawie. Po rozwiązaniu AK podporządkowany Delegaturze Sił Zbrojnych. Od września 1945 r. w WiN. 24.06.1946 r. został ranny podczas walki z oddziałami wojska. Umarł na polach Piotrówka. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem AK i Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.


26-07-1945 r. – aresztowany został por. Aleksander Życiński ps. „Wilczur”

Urodził się w Warszawie 16.07.1926 r. W 1940 r. nawiązał kontakt z ugrupowaniem Jana Piwnika ps. „Ponury”. Od lipca 1944 r. w oddziale płk Antoniego Szackiego-Dąbrowskiego ps. „Bohun”. W grudniu 1944 r. złapany w ulicznej łapance i wysłany do obozu pracy do Niemiec, skąd uciekł do PSZ na Zachodzie. Po przeszkoleniu w maju 1945 r. wylądował na Słowacji i przedostał się na Kielecczyznę. Aresztowany, skazany na 7 lat więzienia i uwięziony we Wronkach. Po zwolnieniu w 1947 r. wraca do Suchedniowa gdzie tworzy struktury WiN. 7.05.1948 r. ponownie aresztowany. 31.07.1948 r. skazany na trzykrotną karę śmierci. 24.09.1948 r. został zamordowany w lesie koło Zgórska. Ciała nigdy nie znaleziono. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

26-07-1946 r. – w Jedlni-Letnisko ponownie aresztowany został Franciszek Jaskulski ps. „Zagończyk”

Urodził się 16.09.1913 r. w Niemczech. Ochotnik w obronie Warszawy w 68 pp. Dostał się niewoli, skąd zbiegł w październiku. Czynny w konspiracji w Wielkopolsce. W 1942 r. uciekł na Lubelszczyznę. Był zastępcą ppor. Mariana Sikory. Walczył także z oddziałami AL. W okresie „Burzy” w ramach 2 kompanii 15 pp walczył z Niemcami o Kurów i Końskowolę. W sierpniu 1944 r. szedł na pomoc Warszawie. 3.11.1944 r. aresztowany w Lublinie i 08.01.1945 r. skazany na śmierć. 26.01.1945 r. wyrok zmieniono na 10 lat więzienia. Uciekł z więzienia we Wronkach. Powrócił na Lubelszczyznę; nawiązał kontakt z kpt. Marianem Bernaciakiem ps. „Orlik”. Otrzymał rozkaz zorganizowania struktur WiN na Kielecczyźnie. Po zdradzie bliskiego współpracownika, został aresztowany. 17.01.1947 r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Kielcach skazał go na śmierć. Zamordowany został 19.02.1947 r. 06.12.1991 r. wyrok został unieważniony. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

27-07– 1940 r. - dowódcą I Korpusu Polskiego w Szkocji został gen. Marian Kukiel

Urodził się 15 maja 1885 r. w Dąbrowie Górniczej. Student Uniwersytet Franciszka Józefa we Lwowie. Uczestnik rewolucji 1905 r. Od 1907 r. w PPS-Frakcja Rewolucyjna. W 1908 r. współzałożyciel Związku Walki Czynnej. Żołnierz Legionów Polskich. Od 1918 r. w Wojsku Polskim. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. W II RP w Wojsku Polskim (szef Biura Historycznego Sztabu Generalnego). Podczas przewrotu majowego stanął po stronie rządu. Przeniesiony w stan spoczynku. Poświęcił się pracy naukowej. Ochotnik we Wrześniu 1939 r. (bronił Lwowa). Jesienią 1939 r. dotarł do Francji, został wiceministrem spraw wojskowych. W Wielkiej Brytanii dowodził I Korpusem Polskim. Od 24 września 1942 r. do 1949 r. był ministrem obrony narodowej. Współtworzył Instytut Historyczny im. gen. Sikorskiego i innych instytucji naukowych na obczyźnie. Ranny w wypadku samochodowym zmarł 15 sierpnia 1973 r. w Mabledon (hrabstwo Kent). Pochowany w Londynie.

27-07-1950 r. – zamordowany został Michał Gujda ps. „Niedźwiedź”.

Urodził się 10.07.1912 r. Przed wojną w Policji Państwowej. W czasie okupacji w ZWZ-AK. Z rozkazu swojego konspiracyjnego dowódcy w latach 1941-44 pracował w policji granatowej. Po wkroczeniu Sowietów we wrześniu 1944 r. zmobilizowany do WP. Od października 1945 r. do lipca 1947 r. do 1949 r. dowódca kompanii pontonowej. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Aresztowany w styczniu 1950 r. 30.05.1950 r. skazany na karę śmierci. Pomimo skargi rewizyjnej sąd utrzymał wyrok.


28-07-1948 r. – na 7 lat więzienia skazany został Mieczysław Huchla ps. „Wilbik”.

Urodził się 29.12.1920 r. Podczas okupacji hitlerowskiej żołnierz ZWZ-AK. 3.07.1944 r. aresztowany przez gestapo, odbity przez grupę bojową Kedywu. Od września 1944 r. dowódca placówki AK, następnie Delegatury Sił Zbrojnych. Wiosną 1945 r. zagrożony aresztowaniem wyjechał do Krakowa. W latach 1945-48 w szeregach WiN. Skazany na 7 lat więzienia. W listopadzie 1948 r. przewieziony do aresztu PUBP w Rzeszowie. 6.11.1948 r. podczas ucieczki ciężko ranny. 8.07.1949 r. skazany na dodatkowe 5 lat więzienia. Po wyjściu na wolność w 1955 r. wyjechał do Wrocławia. Zmarł 14.09.2010 r.

29-07-1947 r. – na 6-krotną karę śmierci skazany został Karol Kostecki ps. „Kis”

Urodził się 27.02.1917 r. Po kapitulacji w 1939 r. trafił do niewoli. Uciekł w styczniu 1940 r. Aresztowany przez NKWD i osadzony we Lwowie. Po wyjściu na wolność w październiku 1940 r. nawiązał współpracę z ZWZ we Lwowie. Przeniósł się do Warszawy. Tworzył struktury konspiracyjne. Uczestniczył w akcji „Burza”. Aresztowany 07.01.1947 r. przez UB. Skazany na 6-krotną karę śmierci, zamienioną na mocy amnestii na 15 lat więzienia. 16.08.1957 r. zwolniony z więzienia. 16.09.1992 r. sąd w Rzeszowie unieważnił wyrok z 1947 r. Zmarł 14.01.1998

29-07-1949 r. – aresztowany został gen. Bolesław Ostrowski ps. „Nieczuja”.

Urodził się 29.09.1907 r. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. Od października 1939 r. współtwórca i komendant Lwowskiej Organizacji Wojskowej. Od 1941 r. w Krakowie. Organizował m.in. kursy oficerskie. Ujawnił się w październiku 1945 r. Aresztowany i skazany na karę śmierci 30.05.1953 r., zamienioną na dożywocie. Z więzienia wyszedł jesienią 1956 r. Zmarł w Elblągu 13.07.2008 r. Odznaczony m.in. Krzyżem Virtuti Militari kl. V. Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem AK.

31-07-1944 r. – Franciszek Rekucki ps. „Podgóra” został komendantem okręgu Lwów AK

Urodził się w Volosca 06.06.1895 r. Od 1914 r. żołnierz Legionów Polskich. Od 1918 r. w Legii Akademickiej WP. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 r. Zbiegł z niewoli niemieckiej. Od 1940 r. w ZWZ w Krakowie. Od 1944 r. zastępca komendanta Okręgu Lwów AK. Po akcji „Burza” ujawnił się przed Sowietami. We wrześniu ewakuował się za San i stanął na czele oddziałów leśnych Obszaru Lwowskiego „Warta”. Po demobilizacji zamieszkał w Sopocie. Od września 1945 r. organizował struktury konspiracji WiN w Jeleniej Górze. Kierownik okręgu „Zachód” WiN. W listopadzie 1945 r. zakończył konspirację i zamieszkał w Krakowie. Nigdy nie został rozszyfrowany przez bezpiekę. Zmarł 20.03.1972 r. w Krakowie. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V kl., Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi.


31-07-1948 r. – por. Aleksander Życiński ps. „Wilczur” zostaje skazany na trzykrotną karę śmierci.

Urodził się w Warszawie 16.07.1926 r. W 1940 r. nawiązał kontakt z ugrupowaniem Jana Piwnika ps. „Ponury”. Od lipca 1944 r. w oddziale płk Antoniego Szackiego-Dąbrowskiego ps. „Bohun”. W grudniu 1944 r. złapany w ulicznej łapance i wysłany do obozu pracy do Niemiec, skąd uciekł do PSZ na Zachodzie. Po przeszkoleniu w maju 1945 r. wylądował na Słowacji i przedostał się na Kielecczyznę. Aresztowany, skazany na 7 lat więzienia i uwięziony we Wronkach. Po zwolnieniu w 1947 r. wraca do Suchedniowa gdzie tworzy struktury WiN. 7.05.1948 r. ponownie aresztowany. 31.07.1948 r. skazany na trzykrotną karę śmierci. 24.09.1948 r. został zamordowany w lesie koło Zgórska. Ciała nigdy nie znaleziono. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

31-07-1948 r. – Wojskowy Sąd Rejonowy w Kielcach skazał Karola Łoniewskiego ps. „Lew” na karę śmierci

Urodził się 04.11.1925 r. w Nadarzynie. W okresie okupacji niemieckiej należał do AK. W czasie Powstania Warszawskiego został odznaczony Krzyżem Walecznych za przeniesienie meldunku z oblężonego Śródmieścia na Pragę i przepłynięcie Wisły wpław. 19.09.1944 r. został osadzony w obozie Modlin, gdzie przebywał do Bożego Narodzenia. Zbiegł z obozu. Od 1945 r żołnierz oddziału „Smreka”. Od sierpnia 1947 r. należał do grupy „Orlicza”. Aresztowany 18.02.1948 r. Zamordowany 24.09.1948 r. w Lasach Chęcińskich.

31-07-1952 r. - Wojskowy Sąd Rejonowy w Zielonej Górze skazał Floriana Grzanę ps. "Wierzburz" na 15 lat pozbawienia wolności

Urodzony 22.04.1931 r. w Lwówku, do czerwca 1945 na robotach w Niemczech. W 1948 r. wcielony do Brygady „Służby Polsce”. Jesienią 1950 r. założył na terenie Jędrzechowic konspiracyjną organizację „Partyzantka” (od stycznia 1952 r. pod nazwą „AK”). Zatrzymany we Wschowie 13 kwietnia 1952 r. Poddany intensywnemu śledztwu. W styczniu 1957 r. zwolniony na mocy amnestii. Zmarł 30 kwietnia 2002 r. we Wschowie..