26-07-1945 r. – aresztowany został por. Aleksander Życiński ps. „Wilczur”

Urodził się w Warszawie 16.07.1926 r. W 1940 r. nawiązał kontakt z ugrupowaniem Jana Piwnika ps. „Ponury”. Od lipca 1944 r. w oddziale płk Antoniego Szackiego-Dąbrowskiego ps. „Bohun”. W grudniu 1944 r. złapany w ulicznej łapance i wysłany do obozu pracy do Niemiec, skąd uciekł do PSZ na Zachodzie. Po przeszkoleniu w maju 1945 r. wylądował na Słowacji i przedostał się na Kielecczyznę. Aresztowany, skazany na 7 lat więzienia i uwięziony we Wronkach. Po zwolnieniu w 1947 r. wraca do Suchedniowa gdzie tworzy struktury WiN. 7.05.1948 r. ponownie aresztowany. 31.07.1948 r. skazany na trzykrotną karę śmierci. 24.09.1948 r. został zamordowany w lesie koło Zgórska. Ciała nigdy nie znaleziono. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

26-07-1946 r. – w Jedlni-Letnisko ponownie aresztowany został Franciszek Jaskulski ps. „Zagończyk”

Urodził się 16.09.1913 r. w Niemczech. Ochotnik w obronie Warszawy w 68 pp. Dostał się niewoli, skąd zbiegł w październiku. Czynny w konspiracji w Wielkopolsce. W 1942 r. uciekł na Lubelszczyznę. Był zastępcą ppor. Mariana Sikory. Walczył także z oddziałami AL. W okresie „Burzy” w ramach 2 kompanii 15 pp walczył z Niemcami o Kurów i Końskowolę. W sierpniu 1944 r. szedł na pomoc Warszawie. 3.11.1944 r. aresztowany w Lublinie i 08.01.1945 r. skazany na śmierć. 26.01.1945 r. wyrok zmieniono na 10 lat więzienia. Uciekł z więzienia we Wronkach. Powrócił na Lubelszczyznę; nawiązał kontakt z kpt. Marianem Bernaciakiem ps. „Orlik”. Otrzymał rozkaz zorganizowania struktur WiN na Kielecczyźnie. Po zdradzie bliskiego współpracownika, został aresztowany. 17.01.1947 r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Kielcach skazał go na śmierć. Zamordowany został 19.02.1947 r. 06.12.1991 r. wyrok został unieważniony. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

27-07– 1940 r. - dowódcą I Korpusu Polskiego w Szkocji został gen. Marian Kukiel

Urodził się 15 maja 1885 r. w Dąbrowie Górniczej. Student Uniwersytet Franciszka Józefa we Lwowie. Uczestnik rewolucji 1905 r. Od 1907 r. w PPS-Frakcja Rewolucyjna. W 1908 r. współzałożyciel Związku Walki Czynnej. Żołnierz Legionów Polskich. Od 1918 r. w Wojsku Polskim. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. W II RP w Wojsku Polskim (szef Biura Historycznego Sztabu Generalnego). Podczas przewrotu majowego stanął po stronie rządu. Przeniesiony w stan spoczynku. Poświęcił się pracy naukowej. Ochotnik we Wrześniu 1939 r. (bronił Lwowa). Jesienią 1939 r. dotarł do Francji, został wiceministrem spraw wojskowych. W Wielkiej Brytanii dowodził I Korpusem Polskim. Od 24 września 1942 r. do 1949 r. był ministrem obrony narodowej. Współtworzył Instytut Historyczny im. gen. Sikorskiego i innych instytucji naukowych na obczyźnie. Ranny w wypadku samochodowym zmarł 15 sierpnia 1973 r. w Mabledon (hrabstwo Kent). Pochowany w Londynie.

27-07-1950 r. – zamordowany został Michał Gujda ps. „Niedźwiedź”.

Urodził się 10.07.1912 r. Przed wojną w Policji Państwowej. W czasie okupacji w ZWZ-AK. Z rozkazu swojego konspiracyjnego dowódcy w latach 1941-44 pracował w policji granatowej. Po wkroczeniu Sowietów we wrześniu 1944 r. zmobilizowany do WP. Od października 1945 r. do lipca 1947 r. do 1949 r. dowódca kompanii pontonowej. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Aresztowany w styczniu 1950 r. 30.05.1950 r. skazany na karę śmierci. Pomimo skargi rewizyjnej sąd utrzymał wyrok.

Użytkowników:
5
Artykułów:
64
Odsłon artykułów:
755132
Copyright © 2020 Bocheńscy Żołnierze Wyklęci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.