22-07-1946 r. – aresztowany został Henryk Chabiera ps. „Korzeń”

Urodził się 27.01.1912 r. W wojnie obronnej 1939 r. w 22 pp. W czasie okupacji niemieckiej w AK. W latach 1944-45 pełnił służbę wojskową w 3 Dywizji Przeciwlotniczej. W 1945 r. za udział w walce o Wrocław otrzymał brązowy medal Zasłużony na Polu Chwały. Po powrocie z wojska wstąpił do PSL. 07.07.1946 r. wstąpił do oddziału „Jędrusia”. Aresztowany i 08.08.1946 r. wraz kolegami z oddziału skazany na śmierć w procesie pokazowym. Zamordowany 04.09.1946 r. Zrehabilitowany w 1993 r.

23-07-1944 r. – w Puszczy Grodzieńskiej została częściowo rozbita V Wileńska Brygada AK, której dowódcą był Zygmunt Szendzielarz ps. „Łupaszko”

Urodził się 03.12.1910 r. w Stryju. W 1939 r. walczył w Wileńskiej Brygadzie Kawalerii. 27.09.1939 r. trafił do niewoli sowieckiej, z której uciekł. W 1940 r. rozpoczął działalność konspiracyjną. W 1943 r. został skierowany do oddziału partyzanckiego „Kmicica”, który został rozbity przez sowiecką partyzantkę. Z niedobitków oddziału zorganizował V Wileńską Brygadę AK. Aresztowany 30.06.1948 r. w Osielcu. 2.11.1950 r. skazany na śmierć wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie. Zamordowany w więzieniu 8.02.1951 r. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari kl. V; pośmiertnie Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

24-07-1917 r. – w Łagowie urodził się Stefan Bembiński ps. „Sokół”

Brał udział w wojnie obronnej we wrześniu 1939 r. Dostał się do niewoli niemieckiej, z której zbiegł. W działalności konspiracyjnej od 1940 r. Był komendantem placówki Związku Walki Zbrojnej w Błotnicy, a od 1943 r. – zastępcą szefa Kedywu Inspektoratu Radom AK. Brał udział w akcji „Burza”, dowodząc jedną z kompanii 72 pułku piechoty AK. W 1945 r. dowodził największym zgrupowaniem podziemia poakowskiego w powiecie radomskim. 9.09.1945 r. dowodził akcją rozbicia więzienia w Radomiu. Aresztowany przez UB, skazany przez Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie na karę śmierci, zmienioną potem na 6 lat więzienia. W 1989 r. został senatorem z listy Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. Zmarł 01.01.1998 r. Odznaczony Krzyżem AK, Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych.

-07-1946 r. – aresztowany został płk Jan Zientarski ps. „Mieczysław”

Urodził się 24.10.1894 r. w Niegardowie. Przed I Wojną Światową działacz niepodległościowy. 23.08.1914 r. dołączył w Kielcach do Legionów Polskich. Dowodził 12. kompanią w 2. pp. II Brygady. Walczył z Ukraińcami oraz w wojnie polsko-bolszewickiej. We wrześniu 1939 r. dowodził oddziałem wydzielonym 10. DP Armii „Łódź”. Przedostał się na Węgry – internowany. We wrześniu 1941 r. zbiegł do Budapesztu, zaangażował się w budowę Obozu Polski Walczącej. We współpracy z ZWZ zorganizował komórkę kurierską, do kontaktu i przerzutu działaczy do kraju W listopadzie 1941 r. wrócił do kraju. Od marca 1944 r. komendant Okręgu Radomsko – Kieleckiego AK. W pierwszym półroczu 1946 r. współdziałał z II Zarządem Głównym WiN. Zwolennik politycznych form działania. 09.06.1947 r. skazany na 3,5 roku więzienia. Zwolniony 26. 01.1950 r. W 1951 r. aresztowany i oskarżony fałszywie o współpracę z Niemcami. Śledztwo umorzono. W latach 50. I 60. Inwigilowany przez bezpiekę. Zmarł w Warszawie 04.05.1982 r. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, Krzyż Walecznych przekazał na Jasną Górę.

Użytkowników:
6
Artykułów:
64
Odsłon artykułów:
768573
Copyright © 2020 Bocheńscy Żołnierze Wyklęci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.