19-02-1947 r. - zamordowany zostaje Stanisław Sojczyński ps. Warszyc

Urodził się 10.03.1910 r. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. Od początku okupacji w konspiracji. Brał udział w akcji „Burza”. Po wejściu sowietów zalecał przyjęcie biernego oporu. Od kwietnia 1945 r. powrócił do konspiracji. Na przełomie 1945-46 przejął kilka funkcji, podporządkowując grupy poakowskie. Stał na czele Sądu Specjalnego i Kierownictwa Walki z Bezprawiem. W 1946 r. powołał Samodzielną Grupę Konspiracyjnego Wojska Polskiego. Kilkakrotnie rozbijał więzienie w Radomsku. Aresztowany 27.06.1946 r. w Częstochowie w wyniku donosu jednego z łączników. Skazany czterokrotnie na karę śmierci. 17.12.1946 r. Wyrok wykonano. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V kl. i Krzyżem Walecznych.

19-02-1954 r. - aresztowany został Feliks Janson ps. Rejgras

Urodzony 13.01.1900 r. w Kucowie, w 1920 r. spędził 5 miesięcy w niewoli litewskiej. Później na stałe związany z 12 pp i Szkołą Podchorążych jako instruktor. Podczas próby przedostania się na Zachód zatrzymany i osadzony w obozie jenieckim Gross-Born. Twórca planu obrony polskich osiedli przed atakami band UPA. Więziony przez sowietów, zeznawał w Moskwie jako świadek w procesie gen. L. Okulickiego. W styczniu 1946 r. skazany na 5 lat pobytu w obozach. Po odbyciu wyroku w kwietniu 1950 r. zesłany do Kraju Krasnojarskiego. Zwolniony z zesłania w 1954 r. Zmarł w Sosnowcu 14.02.1970 r.

19-02-1996 r. - zmarł ppor. Antoni Pabianiak ps. Błyskawica

Urodził się 31.01.1910 r. Uczestnik wojny obronnej 1939 r. Od grudnia 1939 r. w konspiracji ZWZ-AK. Od 31.03.1946 r. dowódca Komendy Powiatowej w Wieluniu. Ujawnił się przed PUBP w Wieluniu 31.03.1947 r. Zagrożony aresztowaniem ukrywał się. Aresztowany 10.03.1950 r. Zwolniony kilka miesięcy później.

20-02-1894 r. - w Rzeszowie urodził się Mieczysław Boruta-Spiechowicz, generał brygady Wojska Polskiego, dowódca 4 Pułku Strzelców Podhalańskich

Urodził się 28.12.1915 r.Od listopada 1918 r. służył w odrodzonym Wojsku Polskim. Do stycznia 1919 r. brał udział w obronie Lwowa jako dowódca odcinka, II Grupy Operacyjnej, a następnie Pułku Strzelców Lwowskich. Podlegały mu trzy odcinki obrony miasta: IV zwany "Dworzec Główny", V zwany "Szkołą Sienkiewicza" i VI zwany "Podzamcze". W kwietniu 1919 r. został skierowany na front do walki z bolszewikami. Za udział w bitwie pod Grannem otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari. Po wkroczeniu żołnierzy sowieckich do Polski wzięty zaostał do niewoli. Po zawarciu układu Sikorski-Majski, w sierpniu 1941 r. został zwolniony z więzienia. Na wniosek gen. Władysława Andersa, dowódcy Armii Polskiej w ZSRR, został przez Naczelnego Wodza mianowany dowódcą 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty. Od marca 1942 r. do lutego 1943 r. był dowódcą wojsk ewakuowanych do Iranu. Następnie został przeniesiony do Londynu i do Szkocji, gdzie do lipca 1945 r. pełnił funkcję dowódcy 1 Korpusu Pancerno-Motorowego. Od lipca do grudnia 1945 r. znajdował się w dyspozycji Ministerstwa Obrony Narodowej Rządu RP na uchodźstwie. W grudniu 1945 r. wrócił do Polski. Zmarł 13 października 1985 r. w Zakopanem.

20-02-1916 r. - urodził się ppor. Anatol Radziwonik ps. Olech

Od początku wojny w konspiracji. Od 1943 r. dowodził placówką w Obwodzie AK Szczuczyn. Później w partyzantce. Po aresztowaniach sowieckich pozostał w konspiracji. Brał udział w wielu akcjach. Poległ 12.05.1949 r. w starciu z NKWD niedaleko wsi Raczkowszczyzna, zdradzony przez miejscowego konfidenta. Jego legenda przetrwała komunistów.
Użytkowników:
13
Artykułów:
64
Odsłon artykułów:
795562
Copyright © 2021 Bocheńscy Żołnierze Wyklęci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.