Drukuj
Odsłony: 10789

01-01-1929 - Antoni Szylling zostaje mianowany generałem brygady

Urodził się 31 sierpnia 1884 r. w Płoniawach, w powiecie makowskim. W 1904 r. po ukończeniu szkoły handlowej w Warszawie, uzyskał maturę. Od listopada 1905 r. do sierpnia 1907 r.odbył obowiązkową służbę wojskową w armii rosyjskiej w 90 pułku piechoty, otrzymując stopień chorążego. Następnie w latach 1910-1912 studiował w Wyższej Szkole Rolniczej w Warszawie. W 1910 r. aresztowano go za działalność w nielegalnej PPS, z którą był związany od 1908 r. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Walczył na froncie niemieckim i rumuńskim, dowodząc kompanią i batalionem. W tym czasie awansował na podporucznika (1915), porucznika (1916), sztabskapitana i kapitana (1917). Do maja tego roku był członkiem Komisji Weryfikacyjnej Oddziału Personalnego Sztabu Generalnego. W maju 1929 r. awansował do stopnia generała brygady

01-01-1932 - Juliusz Zulauf zostaje mianowany generałem brygady.

Urodził się i wychował we Lwowie. W latach 1910-1913 studiował na Wydziale Inżynierii Wodnej Szkoły Politechnicznej we Lwowie.W sierpniu 1914 w stopniu podporucznika wstąpił do Legionów Polskich, dowodził kompanią w 2 Pułku Piechoty Legionów. W lipcu jako porucznik dowodził kompanią w 5 Pułku Piechoty. 6 sierpnia 1916. Poważnie ranny w sierpniu 1919. Kolejno dowodził: od 1 października 1919 garnizonem w Radomiu, od 23 marca 1921 28 Pułkiem Strzelców Kaniowskich, a od 28 września 1921 19 Pułkiem Piechoty. 10 grudnia 1931 Prezydent RP, Ignacy Mościcki awansował go na generała brygady. Podczas kampanii wrześniowej dowódca tejże dywizji i Grupy Operacyjnej swojego imienia. Od 14 września do 28 września w oblężonej stolicy dowodził odcinkiem obrony "Warszawa-Wschód" (Praga).W 1953 roku wraz z żoną emigruje do Stanów Zjednoczonych. Marian Adam Zulauf walczył między innymi w bitwie o Monte Cassino.

01-01-1946 Antoni Szylling zostaje mianowany generałem dywizji

W marcu 1922 roku na własną prośbę przeszedł do rezerwy. Przez następne lata mieszkał w Grodnie. Do służby wojskowej powrócił w styczniu 1926 r., obejmując stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 28 Dywizji Piechoty w Warszawie, a następnie 23 Dywizji Piechoty w Katowicach.W czasie kampanii polskiej 1939 r. dowodził armią „Kraków", mającą bronić Górnego Śląska i południowego skrzydła polskiego frontu. 20 września dostał się do niewoli niemieckiej.Po uwolnieniu przez armię amerykańską początkowo przebywał we Francji, a następnie w Wielkiej Brytanii. Ostatecznie przeniósł się do Kanady i zamieszkał w Montrealu. W 1946 r. awansował do stopnia generała dywizji.Zmarł 17 czerwca 1971 r. w Montrealu. Pochowany został na miejscowym cmentarzu St. Satveur des-Mont. Był odznaczony m.in.: Orderem Virtuti Militari kl. IV i V, Orderem Polonia Restituta kl. III i IV, trzykrotnie Krzyżem Walecznych oraz Złotym Krzyżem Zasługi.

01-01-1947 r. – aresztowany por. Jerzy Jasiński ps. „Zbyszek”.

Urodził się 15.12.1914 r. Od 1943 r. służył w AK, został dowódcą plutonu 3 kompanii 77 pp. Od czerwca 1945 r. walczył w szeregach Konspiracyjnego Wojska Polskiego. Aresztowany i skazany na karę śmierci 17.04.1947 r. Na mocy amnestii wyrok zmieniono na 15 lat więzienia. Zwolniony w sierpniu 1956 r. Zmarł 11.09.1991 r.

01-01-1947 r. – aresztowany zostaje ppłk Marian Świtalski ps. „Juhas”.

Urodził się 09.04.1900 r. Brał udział w walkach o Lwów w 1918 r. w wojnie polsko-bolszewickiej i wojnie obronnej 1939 r. Od stycznia 1940 r. w konspiracji. Po rozwiązaniu AK w styczniu 1945 r. w AKO, a od września w WiN. Prowadził wiele akcji bojowych. Aresztowany. Torturowany ujawnił miejsce i czas odprawy Zarządu Głównego WiN. W marcu 1947 r. zwolniony z więzienia. Ujawnił się w kwietniu 1947 r. Aresztowany w październiku 1950 r. a w styczniu 1952 r. skazany na 10 lat więzienia. Ze względu na zły stan zdrowia zwolniony warunkowo w grudniu 1954 r. Zmarł 24.02.1958 r. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921.

01-01-1998 r. – zmarł Stefan Bembiński ps. „Sokół”.

Urodził się w Łagowie 24.07.1917 r. Brał udział w wojnie obronnej we wrześniu 1939 r. Dostał się do niewoli niemieckiej, z której zbiegł. W działalności konspiracyjnej od 1940 r. Był komendantem placówki Związku Walki Zbrojnej w Błotnicy, a od 1943 r. – zastępcą szefa Kedywu Inspektoratu Radom AK. Brał udział w akcji „Burza”, dowodząc jedną z kompanii 72 Pułku Piechoty AK. W 1945 r. dowodził największym zgrupowaniem podziemia poakowskiego w powiecie radomskim. 9.09.1945 r. – dowodził akcją rozbicia więzienia w Radomiu. Aresztowany przez UB, skazany przez Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie na karę śmierci, zmienioną potem na 6 lat więzienia. W 1989 r. został senatorem z listy Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. Odznaczony Krzyżem AK, Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych.

02-01-1939 r. w Drozdowie koło Łomży zmarł Roman Dmowski

Urodził się 9 sierpnia 1984 r. we wsi Kamionek (obecnie w granicach Warszawy) w ubogiej rodzinie szlacheckiej. Doktor nauk przyrodniczych Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Działacz Ligi Polskiej, twórca Ligi Narodowej i Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego. Redaktor Przeglądu Wszechpolskiego i Gazety Polskiej. Poseł II i III Dumy Rosyjskiej. Domagał się autonomii dla Królestwa Polskiego. W 1917 r. założył w Lozannie Polski Komitet Narodowy, który stworzył 100-tysięczną Błękitną Armię. Delegat Pełnomocny Polski na konferencji pokojowej w Paryżu. Obok I.J. Paderewskiego sygnował – jako reprezentant Polski – traktat wersalski. Poseł na Sejm Ustawodawczy. Członek Rady Obrony Państwa (w 1920 r.). Minister spraw zagranicznych w rządzie W. Witosa. Twórca Obozu Wielkiej Polski i Narodowej Demokracji. Autor wielu publikacji, m.in. „Myśli nowoczesnego Polaka”, „Niemcy, Rosja i kwestia Polska”, „Polityka polska i odbudowanie państwa”, „Kościół, naród i państwo”.

02-01-1981 r. – zmarł Roman Kisiel ps. „Sęp”.

Urodził się 01.07.1913 r. Uczestniczył w kampanii wrześniowej. Organizował konspiracyjne struktury. Utworzył Straż Chłopską, przekształcona w Bataliony Chłopskie. Po scaleniu wszedł ze swoim oddziałem do AK. Po wkroczeniu Armii Czerwonej organizował Straż Obywatelską i Posterunki MO. We wrześniu 1944 r. przeszedł do konspiracji. Ujawnił się 14.07.1945 r. Aresztowany 29.04.1946 r. Podpisał zobowiązanie do współpracy i w czerwcu 1946 r. wyszedł na wolność. Ponownie aresztowany w październiku 1947 r. za przynależność do WiN. Po uwolnieniu ukrywał się. W 1950 r. utworzył Polskie Powstańcze Siły Zbrojne. W 1952r. aresztowany. Skazany na karę śmierci, zamienioną na 15 lat więzienia. Wypuszczony w 1956 r. W 1965 r. podjął współpracę z SB pod ps. „Roman”.

03-01-1947 r. – skazany został mjr Paweł Szredzki ps. „Sulima”.

Urodził się 08.30.1911 r. Przed II wojną światową był oficerem artylerii WP. Podczas wojny obronnej w 1939 r. walczył m. in. pod Skarżyskiem i Iłżą. 19.09.1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej, z której zbiegł na Węgry. Od listopada 1939 r. działał w ZWZ-AK we Lwowie. Uczestniczył w akcji „Burza”. W sierpniu 1944 r. dołączył z oddziałem do Zgrupowania AK „Warta”. Po jego rozwiązaniu wyjechał w Jeleniogórskie, gdzie organizował struktury WiN. 1.06.1946 r. aresztowany przez UB. Skazany na karę śmierci, zmienioną następnie na 15 lat więzienia. 5.05.1956 r. został zwolniony na mocy amnestii. Zmarł 25.07.1968 r. w Rzeszowie. 03-01-1986 r. w Londynie zmarł gen. Tadeusz Pełczyński, generał brygady Wojska Polskiego, uczestnik kampanii wrześniowej oraz Powstania Warszawskiego, odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych oraz Orderem Virtuti Militari V i IV klasy.

04-01-1947 r. – zginął ciężko ranny Leon Taraszkiewicz ps. „Jastrząb”.

Urodził się 10.05.1925 r. Aresztowany przez żandarmerię niemiecką w 1941 r. W 1944 r. wstąpił do operacyjnego oddziału partyzanckiego „Anatol”. W grudniu 1944 r. został aresztowany przez UB. Zbiegł z transportu jadącego na wschód w marcu 1945 r. Brał udział w wielu akcjach. W ataku na oddział propagandowo-ochronny LWP w Siemieniu został ciężko ranny w niewyjaśnionych okolicznościach. Zmarł w trakcie transportu do lekarza.

04-01-1981 r. – zmarł ppor. Stanisław Rożek ps. „Chmiel”..

Urodził się 11.11.1906 r. Od 1941r. w konspiracji ZWZ-AK. Po rozwiązaniu AK w styczniu 1945 r. w strukturach konspiracji poakowskiej ROAK/DSZ/WiN. Odbudowywał struktury konspiracyjne. Aresztowany 12.08.1946 r. Skazany na karę śmierci 22.03.1947 r., zmienioną później na 15 lat więzienia. Na mocy amnestii karę zmieniono na 8 lat więzienia. W wyniku pogorszenia stanu zdrowia zwolniony z więzienia.

04-01-1947 r. - WSR we Wrocławiu skazał Bolesława Tomaszewskiego ps. „Ostroga” na karę śmierci.

Urodził się 06.09.1909 r. w Jeziornej. Walczył nad Narwią i Bugiem. Związany z konspiracją lwowską. Intensywnie poszukiwany przez sowieckie służby specjalne, musiał opuścić Lwów. W sierpniu 1945 r. wyjechał do Krakowa skąd został skierowany na Dolny Śląsk do dalszej pracy konspiracyjnej. Ujęty 8 czerwca 1946 r. w wyniku zeznań zatrzymanego kilka dni wcześniej kierownika Rejonu III. Przez krótki czas przebywał w PUBP w Jeleniej Górze, skąd został przetransportowany do Wydziału Śledczego WUBP we Wrocławiu. 25 lutego Bierut zamienił karę śmierci na 15 lat pozbawienia wolności. Zwolniony 7 maja 1956 r. Zmarł 1.08.1985 r.

05-01-1947 r. – aresztowany zostaje płk Stanisław Sędziak ps. „Warta”.

Urodził się 07.09.1913 r. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 r. Walczył na Lubelszczyźnie. Na początku 1940 r. przedostał się do Francji. Po jej klęsce w Wielkiej Brytanii. Cichociemny, zrzucony do kraju 3/4.09.1942 r. Od sierpnia 1945 r. komendant Okręgu Białystok Obywatelskiej Armii Krajowej. Aresztowany. Skazany na śmierć 27.12.1947 r. Na mocy amnestii karę zmieniono na dożywocie. Wyszedł na wolność 29.04.1957 r. Odznaczony Krzyżem Walecznych i Orderem Virtuti Militari. Zmarł 2.08.1978 r.

05-01-1952 r. – aresztowany zostaje Władysław Bielecki ps. „Mikołaj”.

06-01-1893 r. we Lwowie urodził się gen. Michał Tokarzewski-Karaszewicz, walczył w kampanii wrześniowej, m. in. w bitwie nad Bzurą, po upadku Warszawy stanął na czele konspiracyjnej organizacji wojskowej – Służby Zwycięstwu Polski, pełnił też funkcję dowódcy Obszaru nr 3 Lwów w ZWZ, w 1940 r. aresztowany i wywieziony do więzienia w ZSRS, w 1941 r. wstąpił do Armii Andersa, pełnił tam funkcje dowódcze, walczył na Bliskim Wschodzie, po wojnie przebywał w Wielkiej Brytanii

06-01-1949 r. – zamordowany zostaje ppłk Rudolf Majewski ps. „Roman”.

Urodził się 08.09.1901 r. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i wojny obronnej 1939 r. Podczas okupacji działacz konspiracji. 10.11.1942 r. aresztowany przez Niemców, zwolniony z więzienia. W 1943 r. ukrywał się w Warszawie. Przeniesiony do Okręgu Łódź. Dowodził i uczestniczył w wielu akcjach. Ujawnił się w październiku 1945 r. Aresztowany 9.11.1946 r. Skazany na 7 lat więzienia. Na mocy amnestii karę złagodzono do 3,5 roku. Zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach.

07-01-1947 r. – aresztowany zostaje Karol Kostecki, ps. „Kis”.

Urodził się 27.02.1917 r. Po kapitulacji w 1939 r. trafił do niewoli. Uciekł w styczniu 1940 r. Aresztowany przez NKWD i osadzony we Lwowie. Po wyjściu na wolność w październiku 1940 r. nawiązał współpracę z ZWZ we Lwowie. Przeniósł się do Warszawy. Tworzył struktury konspiracyjne. Uczestniczył w akcji „Burza”. Aresztowany. 29.07.1947 r. skazany na 6-krotną karę śmierci, zmienioną na mocy amnestii na 15 lat więzienia. 16.08.1957 r. zwolniony z więzienia. 16.09.1992 r. Sąd w Rzeszowie unieważnił wyrok z 1947r. Zmarł 14.01.1998 r.

07-01– 1875 r. – zmarł w Warce Piotr Wysocki.

Urodził się 10 września 1797 r. pod Warką w rodzinie szlacheckiej. Od 1818 r. kadet w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie. Od 1928 r. instruktor w Szkole Podchorążych. 29 listopada 1930 r. na czele podchorążych rozpoczął powstanie listopadowe. W powstaniu walczył w bitwach pod Wawrem, Grochowem, Dobrem, Okuniewem. Uczestniczył w wyprawie gen. Dwernickiego na Wołyń. Jako pułkownik był adiutantem naczelnego wodza Michała Radziwiłła. Na czele 10 pułku piechoty bronił Woli. Skazany na śmierć. Karę zamieniono na 20 lat ciężkich robót na Syberii. Zwolniony na mocy amnestii w 1857 r. Powrócił do Warki. Zamieszkał w podarowanym przez społeczeństwo domu, tzw. „wójtostwie”.

08-01-1946 r. – do Polski powrócił Zdzisław Christa ps. „Mamut”(foto-inernet)

Urodził się 25.04.1925 r. Od 1941 r. w konspiracji. W lipcu 1944 r. uczestniczył w operacji „Ostra Brama”. Wywieziony do Kaługi, pracował niewolniczo. Po powrocie do Polski wstąpił do V Brygady Wileńskiej AK. Aresztowany 27.04.1946 r. Skazany na 5 lat więzienia 21.09.1946 r. Wyszedł na skutek amnestii 12.03.1947 r. Od lat 60. aktywny animator życia kombatanckiego. Zmarł 29.03.2004 r. Odznaczony Medalem WP, Krzyżem Walecznych i Krzyżem AK.

08-01-1919 r. – urodził się Kazimierz Kamieński, ps. „Huzar”.

Przeszedł cały szlak bojowy wojny obronnej. Dostał się do niewoli niemieckiej, z której zbiegł w październiku i powrócił na teren okupacji sowieckiej. Zaprzysiężony do AK w maju 1940 r. ścigany przez NKWD, pełnił różne funkcje dowódcze. Awansował na porucznika. W lipcu 1944 r. objął szefostwo samoobrony Obwodu Wysokie Mazowieckie AK. Za męstwo i zasługi odznaczony Krzyżem Walecznych. W maju 1947 r. przystąpił do VI Wileńskiej Brygady AK. W wyniku prowokacji bezpieki został zwabiony do Warszawy i tam aresztowany 27.10.1952 r. Skazany na śmierć w procesie pokazowym 24.10.1953 r. Zamordowany.

09-01-1945 r. – Franciszek Jaskulski, ps. „Zagończyk” zostaje skazany na śmierć.

Urodził się 16.09.1913 r. w Niemczech. Ochotnik w obronie Warszawy w 68 pp. Dostał się niewoli skąd zbiegł w październiku. Czynny w konspiracji w Wielkopolsce. W 1942 r. uciekł na Lubelszczyznę. Był zastępcą ppor. Mariana Sikory. Walczył także z oddziałami AL. W okresie „Burzy” w ramach 2 kompanii 15 pp walczył z Niemcami o Kurów i Końskowolę. W sierpniu 1944 r. szedł na pomoc Warszawie. 3.11.1944 r. aresztowany w Lublinie i skazany na śmierć. 26.01.1945 r. wyrok zmieniono na 10 lat więzienia. Uciekł z więzienia na Wronkach. Powrócił na Lubelszczyznę; nawiązał kontakt z kpt, Marianem Bernaciakiem ps. „Orlik”. Otrzymał rozkaz zorganizowania struktur WiN na Kielecczyźnie. 26.07.1946 r. w Jedlni-Letnisko, po zdradzie bliskiego współpracownika, został aresztowany. 17.01.1947 r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Kielcach skazał go na śmierć. Zamordowany został 19.02.1947 r. 06.12.1991 r. wyrok został unieważniony. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

09-01-1947 r. - zmarł w Londynie gen. Tadeusz Kutrzeba.

09-01-1947 r. - zmarł w Londynie gen. Tadeusz Kutrzeba. Zgodnie z ostatnią wolą generała jego prochy przewieziono do Polski i pochowano w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Odznaczony był m.in.: trzema Orderami Virtuti Militari II, IV i V klasy, Orderem Polonia Restituta kl. III i IV, trzykrotnie Krzyżem Walecznych oraz Złotym Krzyżem Zasługi.

10-01-1918 r. – urodził się Franciszek Dzięgielewski ps. „Dziewanna”.

Brał udział w wojnie obronnej w 1939 r. W czasie okupacji niemieckiej, żołnierz AK. Od lata 1946 r. w oddziale zbrojnym „Cichego”. Brał udział w wielu akcjach. W marcu 1947 r. skorzystał z amnestii i ujawnił się. 25.05.1947 r. aresztowany przez UB. Skazany na śmierć 24.07.1947 r. Zamordowany 18.08.1947 r. Bierut nie skorzystał z prawa łaski. W 2007 r. Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy unieważnił wyrok.

10-01-1947 r. – skazany na karę śmierci zostaje Alfons Olejnik ps. „Roman”

Urodził się 05.03.1921 r. W 1941 r. wstąpił do Narodowej Organizacji Wojskowej. W sierpniu 1944 r. dołączył do 7. Dywizji Piechoty AK. Aresztowany w czerwcu 1945 r. przez UB i skazany na 4 lata więzienia. Po amnestii w listopadzie 1945 r. wyszedł na wolność. Zagrożony aresztowaniem wrócił do konspiracji. Rozpoczął działalność w KPW. W listopadzie 1946 r. nie mając kontaktu z innymi strukturami KPW, rozwiązał oddział. Aresztowany ponownie 08.11.1946 r. Został skazany na karę śmierci, pozbawienia praw publicznych, praw honorowych na zawsze oraz przepadek całego mienia. Rozstrzelany 18.01.1947 r. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

11-01-1930 r. – urodził się Zbigniew Rostek ps. „Piotr”.

W czasie okupacji niemieckiej – na robotach przymusowych w Niemczech. W 1946 r. pracował w oddziale patrolowym w wojsku amerykańskim na terenie Berlina Zachodniego. W styczniu 1947 r., po powrocie do Polski nawiązał kontakt z członkami lokalnego koła PSL. Otrzymane od nich informacje przekazywał osobiście do Berlina. Przywoził ulotki antykomunistyczne z zachodu. 05.12.1950 r. aresztowany przez bezpiekę. 11.09.1951 r. skazany na 15 lat więzienia. Postępowanie wznowiono. 22.01.1952 r. skazany na karę śmierci. Zamordowany 10.03.1952 r. Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Do dziś nie został zrehabilitowany.

11-01-1947 r. - wyrok na Stefana Kwiatkowskiego, ps. „Rudy”, „Zabłocki”

Urodził się w Warszawie w 1914 r. Był harcerzem, studiował na Politechnice Warszawskiej. Należał do Obozu Wielkiej Polski, SN, ONR i Organizacji „Polska”. Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 r. Od października 1939 r. do marca 1940 r. kolportował w rejonie Warszawy wydawnictwa Grupy „Szańca” (ONR). W II poł. 1941 r. wstąpił do ZWZ. Działał w konspiracyjnym Komitecie Elektryfikacji Kraju, który opracowywał plan elektryfikacji Polski. W dniu wybuchu Powstania Warszawskiego dowodził akcją zdobywania elektrowni w Pruszkowie, podczas której został ranny. Po zajęciu ziem polskich przez Armię Czerwoną, poszukiwany przez UB, przeniósł się na Pomorze Gdańskie. Prawdopodobnie od lipca 1945 r. był zastępcą komendanta Okręgu Pomorze NSZ Wiktora Romana Skiby (ps. „Jacek Wolański”). Od listopada 1945 r. dowodził Grupą „Wybrzeże”. Aresztowany 6 kwietnia 1946 r. został skazany 10 stycznia 1947 r. przez WSR w Gdańsku na 10 lat więzienia. Na mocy amnestii karę skrócono do 5 lat. Wyszedł na wolność 11 kwietnia 1951 r. Zmarł w 1992r

012-01-1950 r. – na karę śmierci skazany zostaje Kazimierz Chmielewski ps. „Rekin”.

Urodził się 23.08.1925 r. W konspiracji od 14.08.1940 r. Od 1942 r. łącznik AK. Aresztowany przez NKWD, uciekł w maju 1945 r. i dołączył do V Wileńskiej Brygady AK. Od połowy kwietnia 1946 r. działał na Lubelszczyźnie i Podlasiu. 28.04.1946 r. został ciężko ranny. Ujawnił się 10.03.1947 r. w Katowicach. Został aresztowany 3.12.1948 r. skazany w procesie pokazowym 27.09.1949 r. na dożywocie. W wyniku rewizji prokuratora sądzony ponownie w Białymstoku i skazany na śmierć. Zamordowany 01.04.1950r.

12-01-1955 r. – na karę śmierci zostaje skazany Ludwik Danielak ps. „Szatan”.

Urodził się 04.04.1923 r. W kwietniu 1945 r. został powołany do służby w Wojsku Polskim, skąd zdezerterował. W połowie 1946 r. wstąpił do Konspiracyjnego Wojska Polskiego. W listopadzie 1947 r. został dowódcą oddziału. Od sierpnia 1948 r. dowódca oddziału „Trybuna”. W lipcu 1949 r. jego oddział został rozbrojony przez UB. Przeprowadził wiele akcji. 04.03.1954 r. aresztowany, skazany na śmierć. Wyrok wykonano 5.08.1955 r.

13-01-1943 r. – z więzienia ucieka mjr Jan Tabortowski ps. „Bruzda”.

Urodził się 16.10.1906 r. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 r. W styczniu 1940 r. rozpoczął tworzeni konspiracji na Białostocczyźnie. 22.11.1942 r. aresztowany przez gestapo i osadzony w więzieniu. Uciekł z grupą akowców. Brał udział w akcji „Burza”. Aresztowany przez NKWD, zbiegł na początku 1945 r. i zaczął organizować konspirację w ramach AK Obywateli. Przeciwnik dekonspiracji. 25.03.1947 r. na wyraźny rozkaz przełożonych ujawnił się przed UBP. Zagrożony aresztowaniem ukrywał się. Zginął 23.08.1954 r. podczas zdobywania posterunków MO w Przytułach. Odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem Virtuti Militari V kl. i Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

13-01-1944r. – z niewoli niemieckiej uciekł Dragan Sotirović, ps. „Draża”. .

Urodził się 05.05.1913 r. Od 1931 r. służył w armii jugosłowiańskiej. Uczestniczył w obronie Jugosławii. W 1942 r. dostał się do niewoli niemieckiej, skąd uciekł. Nawiązał kontakt z AK, uczestniczył w akcji „Burza”. Aresztowany i osadzony w więzieniu kontrwywiadu sowieckiego we Lwowie, z którego zbiegł we wrześniu 1944 r. Skazany na 10 lat więzienia. Po ucieczce nawiązał łączność z lwowskim Okręgiem „Nie”. 05.03.1945 r. złapany przez sowietów. Wykradziony ze szpitala, ukrywał się. Do służby powrócił 25.06.1945 r. Zmarł 06.06.1967 r. w Paryżu. Odznaczony Virtuti Militari V kl., Krzyżem Walecznych oraz odznaczeniami brytyjskimi i jugosłowiańskimi.

14-01-1900 r. w Kucowie urodził się Feliks Janson ps. „Rajgras”. , „Zabłocki”

W 1920 r. spędził 5 miesięcy w niewoli litewskiej. Później stale związany z 12 pp i Szkołą Podchorążych jako instruktor. Podczas próby przedostania się na zachód zatrzymany i osadzony w obozie jenieckim Grossborn. Twórca planu obrony polskich osiedli przed atakami band UPA. Aresztowany 19 lutego 1945 r. we Lwowie. Więziony przez sowietów, zeznawał w Moskwie jako świadek w procesie gen. L. Okulickiego. W styczniu 1946 r. skazany na 5 lat pobytu w obozach. Po odbyciu wyroku w kwietniu 1950 r. zesłany do Krasnojarskiego Kraju. Zwolniony z zesłania w 1954 r. Zmarł w Sosnowcu 14.021970 r.

14-01-1894 r. – urodził się Józef Wysocki ps. „Białozur”.

Uczestnik Powstania Wielkopolskiego. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. W 1941 r. aresztowany. Wypuszczony w czerwcu 1943 r. Nawiązał kontakt z NSZ. Brał udział w Powstaniu Warszawskim. Aresztowany we wrześniu 1946 r. Skazany w 1947 r. na 5 lat więzienia. Zwolniony w kwietniu. Ponownie aresztowany w marcu 1949 r. i skazany na 8 lat więzienia w 1950 r. Przebywał w Obozie Pracy przy kopalni w Katowicach. Zwolniony w marcu 1953 r. Zmarł 17.05.1960r. w Poznaniu.

14-01-1954 r. - w Anglii zmarł Nikodem Sulik, generał brygady

14-01-1954 r. - w Anglii zmarł Nikodem Sulik, generał brygady Wojska Polskiego, żołnierz września, dowódca 5 Kresowej Dywizji Piechoty w Armii Polskiej na Wschodzie a następnie w II Korpusie. Od 17 września 1939, po najeździe sowieckim na Polskę, dowodził zaciętymi walkami pozycyjnymi i odwrotowymi Pułku KOP "Sarny" z atakującą Armią Czerwoną, w składzie zgrupowania Korpusu Obrony Pogranicza gen. Wilhelma Orlik-Rückemanna. Po bitwie pod Kockiem nie poszedł do niewoli lecz rozpoczął działalność konspiracyjną. W listopadzie 1939 mianowany został zastępcą płk Janusza Gaładyka, komendanta Okręgu SZP w Wilnie. W grudniu tego roku wyznaczony został na stanowisko komendantaOkręgu Wilno Związku Walki Zbrojnej. W konspiracji działał pod pseudonimami "Ładyna", "Jodko", "Jod", "Karol", "Sarnowski". 13 kwietnia 1941 r. został aresztowany przezNKWD. Więziony do sierpnia 1941 r. Uwolniony w wyniku układu Sikorski-Majski wstąpił do tworzonych w ZSRR oddziałów Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR (Armii Andersa). Polskim dowodził jednostką w kampanii włoskiej, uczestnik walk pod Monte Cassino.

14-01-1998 r. – zmarł Karol Kostecki ps. „Kis”,"Kostek".

Urodził się 27.02.1917 r. Po kapitulacji w 1939 r. trafił do niewoli. Uciekł w styczniu 1940 r. Aresztowany przez NKWD i osadzony we Lwowie. Po wyjściu na wolność w październiku 1940 r. nawiązał współpracę z ZWZ we Lwowie. Przeniósł się do Warszawy. Tworzył struktury konspiracyjne. W nocy z 13 na 14 listopada 1945 oddział Kompanii „Narol” pod dowództwem Karola Kosteckiego ps. „Kostek” uwolnił z więzienia UB 70 osób. W więzieniu UB, miejscu kaźni nazywanym „Smoczą Jamą”, przetrzymywani i mordowani byli przeciwnicy komunizmu, głównie żołnierze Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. Uczestniczył w akcji „Burza”. Aresztowany 07.01.1947 r. przez UB. 29.07.1947 r. skazany na 6-krotną karę śmierci, zmienioną na mocy amnestii na 15 lat więzienia. 16.08.1957 r. zwolniony z więzienia. 16.09.1992 r. Sąd w Rzeszowie unieważnił wyrok z 1947 r. Zamieszkał we Wrocławiu. Pracował jako nauczyciel. W wolnej Polsce został awansowany na stopień kapitana w 1990. Zmarł 14 stycznia 1998 we Wrocławiu i został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim.

15-01-1940 r. - utworzenie Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich, której dowódcą generał Sikorski mianuje pułkownika Zygmunta Szyszko-Bohusza

Zygmunt Piotr Bohusz-Szyszko urodził się 19 stycznia 1893 roku w Chełmie.W listopadzie 1918 roku uczestniczył w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich w Warszawie, a następnie wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. W wojnie polsko-bolszewickiej służył w 2 Dywizji Piechoty Legionów. W czasie obrony Płocka odniósł poważną ranę. Jednak nie zrezygnował z dalszej walki i brał udział w kontrofensywie sierpniowej 1920 roku. W styczniu 1940 roku, po dotarciu przez Węgry do Francji, został mianowany dowódcą Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. 16 czerwca 1943 roku został mianowany zastępcą dowódcy II Korpusu Polskiego. Z II Korpusem przebył cały szlak bojowy w kampanii włoskiej 1944-1945. W kwietniu 1945 roku, zastępując dowódcę II Korpusu, stoczył zwycięską, ostatnią bitwę o Bolonię. Zmarł 20 czerwca 1982 roku w Londynie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

15-01-1947 r. – zginął por. Mieczysław Wądolny ps. „Granit”.

Urodził się 24.09.1919 r. W czasie okupacji niemieckiej wstąpił do Oddziału Specjalnego Ludowej Straży Bezpieczeństwa. Po wkroczeniu armii sowieckiej, w lutym 1945 r. wstąpił do MO. Zorganizował oddział partyzancki. W 1946 r. jego oddział należał do najaktywniejszych jednostek podziemia niepodległościowego w woj. krakowskim. W 1946 r. podporządkował się dowództwu Armii Polskiej w Kraju. Został otoczony przez grupę operacyjną UB-KBW. Nie chcąc się poddać rozerwał się granatem.

16-01-1909 r. – urodził się ppłk Michał Pobocha ps. „Gazda”.

Brał udział w kampanii wrześniowej. Od 1942 r. członek NSZ. Od kwietnia 1945 r. szef Oddziału I Organizacyjnego KG NSZ. Równocześnie pełnił funkcję inspektora Obszaru Południe NZS z siedzibą w Krakowie. Aresztowany 31.10.1945 r. 10.12.1946 r. skazany na karę śmierci, zamienioną na dożywocie, a na mocy amnestii 17.12.1947 r. złagodzoną do 15 lat więzienie. Zwolniony 22.05.1956 r. Zmarł 18.04.2001 r. Odznaczony Krzyżem Srebrnym II kl. Narodowego Czynu Zbrojnego.

16-01-1927 r. – urodził się 16-01-1927 r. – urodził się Tadeusz Stankiewicz ps. „Ćwiek”..

Od 1943 r. żołnierz oddziału AK na Wileńszczyźnie. Po wkroczeniu wojsk sowieckich na Kresy aresztowany i wysłany do Kaługi. W lutym 1945 r. wrócił do Wilna, po czym wyjechał na Pomorze. W październiku 1945 r. wrócił do konspiracji. Zagrożony aresztowaniem przeniósł się do Bydgoszczy. Aresztowany 21.03.1946 r. Skazany na karę śmierci 6.09.1946 r. Zamordowany 28.11.1946 r. Bierut nie skorzystał z prawa łaski.

17-01-1945 r. – z więzienia uciekł kpt. Tadeusz Zajączek ps. „Szary”.

Urodził się 10.12.1913 r. Od 1940 r. w konspiracji w NOW i NSZ. 26.11.1944 r. aresztowany przez gestapo. Skazany na karę śmierci. Uciekł z więzienia. Ukrywał się od marca 1946 r. 23.03.1946 r. ujawnił się. Aresztowany przez UB11.02.1949 r. Skazany na karę śmierci. Wyrok zamieniono na dożywocie, a następnie na 25 lat więzienia. 10.06.1956 r. zwolniony z więzienia ze względu na zły stan zdrowia, a 26.01.1966 r. ponownie osadzony w więzieniu. Zwolniony warunkowo 17.05.1975 r. Zmarł 25.12.1995 r.

17-01-1947 r. – Wojskowy Sąd Rejonowy w Kielcach skazał Franciszka Jaskulskiego ps. „Zagończyk” na karę śmierci.

Urodził się 16.09.1913 r. w Niemczech. Ochotnik w obronie Warszawy w 68 pp. Dostał się niewoli skąd zbiegł w październiku. Czynny w konspiracji w Wielkopolsce. W 1942 r. uciekł na Lubelszczyznę. Był zastępcą ppor. Mariana Sikory. Walczył także z oddziałami AL. W okresie „Burzy” w ramach 2 kompanii 15 pp walczył z Niemcami o Kurów i Końskowolę. W sierpniu 1944 r. szedł na pomoc Warszawie. 3.11.1944 r. aresztowany w Lublinie i 08.01.1945 r. skazany na śmierć. 26.01.1945 r. wyrok zmieniono na 10 lat więzienia. Uciekł z więzienia na Wronkach. Powrócił na Lubelszczyznę; nawiązał kontakt z kpt, Marianem Bernaciakiem ps. „Orlik”. Otrzymał rozkaz zorganizowania struktur WiN na Kielecczyźnie. 26.07.1946 r. w Jedlni-Letnisko, po zdradzie bliskiego współpracownika, został aresztowany. Zamordowany został 19.02.1947 r. 06.12.1991 r. wyrok został unieważniony. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

18-01-1945 r. – broń złożył ppor. Stanisław Wencel ps.„Twardy”

Urodził się 04.09.1913 r. Brał udział w wojnie obronnej. W lutym 1943 r. zagrożony aresztowaniem uciekł do Sosnowca. Utworzył grupę likwidującą niemieckich konfidentów. W maju 1943 r. wcielił się z oddziałem do AK. 07.11.1944 r. dowodził akcją na Juliana Schuberta – zastępcę komendanta hitlerowskiej żandarmerii. Za tę akcję został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V kl. Po kontakcie z Sowietami złożył broń. Zagrożony aresztowaniem ukrywał się. Wrócił do lasu, gdzie utworzył oddział. Ujawnił się po aresztowaniu matki. Aresztowany i więziony do października 1946 r. Zmarł 29.12.1967r.

18-01-1913 r. – urodziła się ppor. Alina Fedorowicz ps. „Marta”.

Pod koniec 1939 r. podjęła pracę w PCK. Od lutego 1940 r. w ZWZ. Od czerwca 1941 r. ustalała los jeńców polskich w ZSRS. W latach 1941-43 kurierka z Podlasia do stolicy. W 1944 r. prowadziła sekcję sanitarną w oddziale „Zenona”. 19.12.1944 r. aresztowana z dowódcą przez sowiecki „Smiersz”. Wypuszczeni, aby ujawnić Obwód AK. 15.04.1947 r. ujawniła się na mocy amnestii. Wstąpiła do PPS. 09.06.1949 r. wydalona z partii z powodu akowskiej przeszłości.

18-01-1951 r. – zamordowany zostaje Wiktor Stryjewski ps. „Cacko”.

Urodził się 01.09.1916 r. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939r. W czasie okupacji niemieckiej żołnierz AK. Po wkroczeniu sowietów pozostał w konspiracji. Uczestniczył w wielu akcjach przeciwko UB, MO i członkom PPR. Aresztowany 08.02.1949 r. 3.08.1950 r. został skazany na 38-krotną karę śmierci. Wyrok wykonano.

19-01-1947 r. – rozstrzelany zostaje Alfons Olejnik ps. „Roman”.

Urodził się 05.03.1921 r. W 1941 r. wstąpił do Narodowej Organizacji Wojskowej. W sierpniu 1944 r. dołączył do 7. Dywizji Piechoty AK. Aresztowany w czerwcu 1945 r. przez UB i skazany na 4 lata więzienia. Po amnestii w listopadzie 1945 r. wyszedł na wolność. Zagrożony aresztowaniem wrócił do konspiracji. Rozpoczął działalność w KPW. W listopadzie 1946r. nie mając kontaktu z innymi strukturami KPW, rozwiązał oddział. Aresztowany ponownie 08.11.1946 r. 9.01.1947 r. został skazany na karę śmierci, pozbawienia praw publicznych, praw honorowych na zawsze oraz przepadek całego mienia. Wyrok wykonano. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

19-01-1951 r. – zamordowany zostaje Stefan Bronarski ps. „Liść”.

Walczył w obronie Warszawy w 1939 r. Po klęsce dostał się do obozu jenieckiego w Aupitz. Od 1940 r. żołnierz NOW, potem NSZ. Po wkroczeniu wojsk sowieckich pozostał w konspiracji. Uczestnik wielu akcji. Jesienią 1945 r. został ciężko ranny, później kontynuował działalność. Został aresztowany 26.09.1948 r. w Warszawie. Po brutalnym śledztwie został skazany 03.07.1950 r. na 5-krotną karę śmierci. Wyrok wykonano.

18-01-19-01-1945 r. – wydanie przez gen. Leopolda Okulickiego rozkazu o rozwiązaniu AK

Leopold Okulicki ps. „Niedźwiadek”, urodził się 12 listopada 1898 r. w rolniczej rodzinie w Bratucicach koło Bochni. Żołnierz Legionów Polskich. Działacz Polskiej Organizacji Wojskowej. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. W 1939 r. bronił Warszawy. W Służbie Zwycięstwu Polski komendant Okręgu Łódzkiego, a następnie komendant okupacji sowieckiej Związku Walki Zbrojnej. Aresztowany przez NKWD. Po układzie Sikorski-Majski szef sztabu w Armii Polskiej w ZSRS. Cichociemny. Zastępca komendanta AK „Bora” Komorowskiego. Komendant organizacji NIE. Aresztowany przez NKWD w marcu 1945 r. w Pruszkowie. Sądzony w Moskwie w tzw. procesie szesnastu. Zamordowany w więzieniu na Łubiance w Moskwie, prawdopodobnie 24 grudnia 1946 r.

20-01-1893 r. - w Chełmie urodził się Zygmunt Bohusz-Szyszko.

Zygmunt Bohusz-Szyszko, generał dywizji Wojska Polskiego, dowódca Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich walczącej m.in. w bitwie o Narvik, wraz z II Korpusem Polskim, jako zastępca gen Andersa, brał udział w kampanii włoskiej.

20-01-1918 r. – urodził się kpt. Henryk Flame ps. „Bartek”.

We wrześniu 1939 r. walczył jako pilot warszawskiej Brygady Pościgowej. Internowany po ucieczce na Węgry. Aresztowany po ucieczce trafił do niemieckiego obozu jenieckiego. W 1940 r. został zwolniony dzięki interwencji rodziny. Wrócił do Częstochowy i rozpoczął działalność konspiracyjną. Założył organizację HAK, zajmującą się wywiadem i sabotażem. Na przełomie 1943-44 r. zorganizował oddział partyzancki. W październiku 1944 r podporządkował się NSZ. W latach 1945-1947 dowodził największym zgrupowaniem niepodległościowym na Śląsku Cieszyńskim, który przeprowadził ok. 340 akcji zbrojnych. Ujawnił się, korzystając z amnestii w 1947 r. Zamordowany 1.12.1947 r.

21-01-1989 r. – nieznani sprawcy zamordowali na plebani na warszawskich Powązkach ks. Stefana Niedzielaka.”.

Urodził się 1 września 1914 r. w Podolszycach (obecnie w granicach Płocka). W 1940 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Był kapelanem Okręgu Łódzkiego AK. Kierował pracami Rady Głównej Opiekuńczej. Współpracownik Delegatury Rządu na Kraj. Wiosną 1944 r. przewiózł z Warszawy do ks. kard. Sapiehy w Krakowie tzw. depozyt katyński. Uczestnik Powstania Warszawskiego. Członek Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. Od 1977 r. proboszcz parafii pw. św. Karola Boromeusza na Powązkach. W 1981 r. ustawił na cmentarzu powązkowskim Krzyż katyński (usunięty nocą przez nieznanych sprawców). Tworzył Sanktuarium Poległym i Pomordowanym na Wschodzie. Był kapelanem warszawskiej Rodziny Katyńskiej.

21-01-1952 r. – Zbigniew Rostek ps. „Piotr” skazany zostaje na karę śmierci.

Urodził się 10.01.1930 r. W czasie okupacji niemieckiej na robotach przymusowych w Niemczech. W 1946 r. pracował w oddziale patrolowym w wojsku amerykańskim na terenie Berlina Zachodniego. W styczniu 1947 r., po powrocie do Polski nawiązał kontakt z członkami lokalnego koła PSL. Otrzymane od nich informacje przekazywał osobiście do Berlina. Przywoził ulotki antykomunistyczne z zachodu. 05.12.1950 r. – aresztowany przez bezpiekę. 11.09.1951 r. skazany na 15 lat więzienia. Postępowanie wznowiono i skazano go na karę śmierci. Zamordowany 10.03.1952 r. Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Do dziś nie został zrehabilitowany.

21/22-01-1941 r. - gen. Leopold Okulicki został aresztowany we Lwowie przez władze radzieckie i wywieziony do Moskwy, gdzie osadzono go w więzieniu Lefortowo.

Wraz z nim aresztowano jego łączniczkę płk Bronisławę Wysłouchową ps. Biruta. W więzieniu na Łubiance był przesłuchiwany osobiście przez Iwana Sierowa. W czasie przesłuchania prowadzonego przez gen. Sierowa otrzymał propozycję współpracy, pozostania na swoim stanowisku i utrzymania ZWZ we Lwowie pod kontrolą sowiecką. Zdecydowanie odmówił. Śledztwo na Łubiance w Moskwie trwało pięć miesięcy. Po okazaniu mu przez NKWD szczegółowych danych o strukturach ZWZ, sięgających Komendy Głównej, Okulicki próbował rozgrywki. Przekonywał, że miał zadanie prowadzenia wyłącznie antyniemieckich działań. Sądzony w Moskwie w tzw. procesie szesnastu. Zamordowany w więzieniu na Łubiance w Moskwie, prawdopodobnie 24 grudnia 1946 r.

20-01-1893 r. - w Chełmie urodził się Zygmunt Bohusz-Szyszko.

Zygmunt Bohusz-Szyszko, generał dywizji Wojska Polskiego, dowódca Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich walczącej m.in. w bitwie o Narvik, wraz z II Korpusem Polskim, jako zastępca gen Andersa, brał udział w kampanii włoskiej.

22-01-1956 r. – aresztowany został por. Stefan Kobos ps. „Wrzos”.

Urodził się 27.11.1900 r. Uczestnik kampanii wrześniowej. W konspiracji od grudnia 1939 r. Walczył z UPA. Po rozwiązaniu AK pozostał w konspiracji w ramach WiN. W maju 1947 r. wyznaczony na komendanta Samodzielnego Obwodu WiN Tomaszów Lubelski. Aresztowany i skazany na karę dożywotniego więzienia 28.09.1956 r., którą na mocy amnestii zmieniono na 15 lat więzienia. Zwolniony 11.12.1968 r. ze względu na zły stan zdrowia. Zmarł 24.07.1976 r. w Opolu.

22-01-1907 r. – urodził się mjr Jan Szatowski ps. „Kowal”. .

Mieszkał w Radomiu i Lublinie. Działał w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. Aktywny w harcerstwie i ruchu sokolim. Był dowódcą kompanii zwiadu. We wrześniu 1939 r. został ciężko ranny na Lubelszczyźnie. 29.10.1939 r. został jeńcem wojennym. Komendant Okręgu Lublin WiN. Aresztowany 08.11.1946 r. w Warszawie. Skazany w 1948 r. na karę śmierci zamienioną na 7 lat więzienia. Wyszedł w 1954 r. Zmarł 08.09.1988 r.

23-01-1921 r. – urodził się ppor. Edward Taraszkiewicz ps. „Żelazny”.

W latach 1940-45 na przymusowych robotach w Niemczech. W okresie 1945-47 działał w strukturach AK-DSZ-WiN. Zastępca dowódcy w oddziale brata – Leona Taraszkiewicza. Po śmierci brata przejął funkcję komendanta oddziału WiN Obwodu Włodawa. Prowadził i uczestniczył w wielu akcjach bojowo-dywersyjnych. Najbardziej poszukiwany żołnierz podziemia na Lubelszczyźnie. Zginął 06.10.1951 r. w walce z grupą operacyjną UB i KBW. Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski – Polonia Restituta.

23-01-1927 r. – urodził się Lech Marciniak ps. „Mściciel”.

Przed wojną działał w harcerstwie. Od 1944 r. w AK. Brał udział w akcjach rozbrajania posterunków. 02.11.1945 r. aresztowany w domu rodzinnym przez PUBP. 22.02.1946 r. został skazany na karę śmierci w procesie pokazowym w Bydgoszczy. Pomimo próśb o ułaskawienie, wyrok wykonano 29.05.1946 r. Miejsce pochówku nieznane.

24-01-1925 r. – w Zagrobach urodził się Mieczysław Dziemieszkiewicz ps. „Rój”.

Wiosną 1945 r. wcielony do 1. Zapasowego pułku piechoty LWP, uciekł do brata Romana „Pogody”, komendanta Powiatu NSZ Ciechanów. Wstąpił do oddziału NSZ-NZW „Burzy”. Początkowo łącznik, później dowódca drużyny. W 1948 r. stworzył patrol Pogotowia Akcji Specjalnej NZW, którego został dowódcą, prowadząc liczne akcje przeciwko komunistom. Wydała go jego dziewczyna, współpracująca z UB. Zginął 13.04.1951 r. wraz z podwładnymi, w trakcie próby przedarcia się obławę ok. 300 żołnierzy KBW oraz ubeków i milicjantów. Odznaczony Krzyżem Walecznych oraz pośmiertnie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Odrodzenia Polski i Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego.

25-01-1945 r. – zmieniono wyrok Franciszka Jaskulskiego ps. „Zagończyk” na 10 lat więzienia.

Urodził się 16.09.1913 r. w Niemczech. Ochotnik w obronie Warszawy w 68 pp. Dostał się niewoli skąd zbiegł w październiku. Czynny w konspiracji w Wielkopolsce. W 1942 uciekł na Lubelszczyznę. Był zastępcą ppor. Mariana Sikory. Walczył także z oddziałami AL. W okresie „Burzy” w ramach 2 kompanii 15 pp walczył z Niemcami o Kurów i Końskowolę. W sierpniu 1944 r. szedł na pomoc Warszawie. 3.11.1944 r. aresztowany w Lublinie i 08.01.1945 r. skazany na śmierć. 26.01.1945 r. wyrok zmieniono na 10 lat więzienia. Uciekł z więzienia na Wronkach. Powrócił na Lubelszczyznę i nawiązał kontakt z kpt. Marianem Bernaciakiem ps. „Orlik”. Otrzymał rozkaz zorganizowania struktur WiN na Kielecczyźnie. 26.07.1946 r. w Jedlni-Letnisko, po zdradzie bliskiego współpracownika, został aresztowany. 17.01.1947 r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Kielcach skazał go na śmierć. Zamordowany został 19.02.1947 r. 06.12.1991 r. wyrok został unieważniony. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

26-01-1950 r. – zwolniony z więzienia został płk Jan Zientarski

Urodził się 24.10.1894 r. w Niegardowie. Przed I wojną światową działacz niepodległościowy. 23.08.1914 r. dołączył w Kielcach do Legionów Polskich. Dowodził 12. Kompanią w 2. pp. II Brygady. Walczył z Ukraińcami oraz w wojnie polsko-bolszewickiej. We wrześniu 1939 r. dowodził Oddziałem Wydzielonym 10 DP Armii „Łódź”. Przedostał się na Węgry – internowany. We wrześniu 1941 r. zbiegł do Budapesztu, zaangażował się w budowę Obozu Polski Walczącej. We współpracy z ZWZ zorganizował komórkę kurierską, do kontaktu i „przerzutu” działaczy do kraju. W listopadzie 1941 r. wrócił do kraju. Od marca 1944 r. komendant Okręgu Radomsko-Kieleckiego AK. W pierwszym półroczu 1946 r. współdziałał z II Zarządem Głównym WiN. Zwolennik politycznych form działania. 24.07.1946 r. aresztowany. 09.06.1947 r. skazany na 3,5 roku więzienia, z którego został zwolniony. W 1951 r. aresztowany i oskarżony fałszywie o współpracę z Niemcami. Śledztwo umorzono. W latach 50. I 60. inwigilowany przez bezpiekę. Zmarł w Warszawie 04.05.1982 r. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, Krzyż Walecznych przekazał na Jasną Górę.

27-01-1966 r. – ponownie osadzony w więzieniu zostaje kpt. Tadeusz Zajączek ps. „Szary”.

Urodził się 10.12.1913 r. Od 1940 r. w konspiracji w NOW i NSZ. 26.11.1944 r. aresztowany przez gestapo. Skazany na karę śmierci. Uciekł z więzienia w nocy z 16/17.01.1945 r. Ukrywał się od marca 1946 r. 23.03.1946 r. ujawnił się. Aresztowany przez UB 11.02.1949 r. Skazany na karę śmierci. Wyrok zmieniono na dożywocie, a następnie na 25 lat więzienia. 10.06.1956 r. zwolniony z więzienia ze względu na zły stan zdrowia, a w 1966 r. ponownie osadzony w więzieniu. Zwolniony warunkowo 17.05.1975 r. Zmarł 25.12.1995 r.

27-01-1912 r. – urodził się Henryk Chabiera ps. „Korzeń”.

W wojnie obronnej 1939 r. w 22 pp. W czasie okupacji niemieckiej w AK. W latach 1944-45 pełnił służbę wojskową w 3 Dywizji Przeciwlotniczej. W 1945 r. za udział w walce o Wrocław, otrzymał brązowy medal Zasłużony na Polu Chwały. Po powrocie z wojska wstąpił do PSL. 07.07.1946 r. wstąpił do oddziału „Jędrusia”. 22.07.1946 r. w Chlebnie aresztowany przez bezpiekę. 08.08.1946 r. wraz kolegami z oddziału skazany na śmierć w procesie pokazowym. Zamordowany 04.09.1946 r. Zrehabilitowany w 1993 r.

27-01-1925 r. – w Sarnówku Dużym urodził się Aleksander Młyński ps. „Drągal”.

Prawdopodobnie od 1943 r. w konspiracji, w bliżej nieznanym oddziale AK. Od 1945 r. ponownie w partyzantce, od wiosny 1946 r. żołnierz Inspektoratu WiN por. Franciszka Jaskulskiego „Zagończyka”. Następnie w oddziale chor. Antoniego Owczarka „Zygadły”. Współdziałał m. in. z Antonim Szeligą „Wichrem”, a także z innymi partyzantami, działając w kilkuosobowym grupach, lub operował samodzielnie. W 1950 r. razem ze Zbigniewem Einbergiem „Powstańczykiem” oraz Zygmuntem Chmielewskim „Lwem”, stworzył ostatnią w rejonie radomskim grupę żołnierzy podziemia niepodległościowego. Zostali zastrzeleni 25.08.1950 r. w Kolonii Wawrzyszów przez członków grupy prowokacyjnej WUBP w Kielcach.

28-01-1888 r. - w Kiszyniowie urodził się Tadeusz Kossakowski

Uczestnik kampanii wrześniowej, „cichociemny”, powstaniec warszawski, generał dywizji Wojska Polskiego Od grudnia 1943 w dyspozycji Naczelnego Wodza. Po przeszkoleniu we Włoszech został przerzucony do okupowanej Polski w dniu 30 maja 1944, w trakcie operacji lotniczej znanej jako „Most II”. Był najstarszym z „cichociemnych”. W dniu przerzutu miał ponad 56 lat. Przyjął pseudonim „Krystynek” . W dniu przelotu do kraju awansowany został na generała dywizji. Przydzielony do Wydziału Broni Szybkich Oddziału III Operacyjnego Komendy Głównej AK. Został także dowódcą Zakładów Produkcji Uzbrojenia AK. W pierwszych dniach powstania warszawskiego walczył jako zwykły strzelec w drużynie szturmowej, a później przeniesiony został do pionu produkcji uzbrojenia. We wrześniu 1944 został równocześnie dowódcą kilkunastoosobowej Legii Oficerskiej. Po kapitulacji Warszawy dostał się do niewoli i przebywał w niemieckich oflagach w Landwasser, w Colditz i w Markt Pengau w Austrii. Po wyzwoleniu zgłosił się do Polskich Sił Zbrojnych i powrócił do Londynu. W grudniu 1945 wrócił jednak do Polski. Pracował w biurach projektów. Zmarł 24 listopada 1965 w wieku 77 lat. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

29-01-1938 r. - generał Wincenty Kowalski zostaje dowódcą 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie, którą dowodzi w czasie kampanii wrześniowej.

W maju 1937 objął dowództwo 8 Dywizji Piechoty w twierdzy Modlin. 28 stycznia 1938 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie, którą dowodził w czasie kampanii wrześniowej. Od 3 września dowódca GO „Wyszków”. 24 września pod Tarnawatką dostał się do niewoli niemieckiej. Wojnę spędził w obozie jenieckim Murnau. Po wojnie wyemigrował do USA i osiedlił się w Nowym Jorku[4], gdzie brał aktywny udział w środowisku kombatantów. Był między innymi prezesem Rady Stowarzyszenia Polskich Kombatantów, prezesem Polskiej Bratniej Pomocy i członkiem Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej. W latach 1956–1963 był dyrektorem Instytut Józefa Piłsudskiego. Po śmierci jego prochy zostały 6 września 1986[4] przeniesione na cmentarz wojskowy w Kałuszynie.

30-01–1913 r. – we Lwowie zmarł Władysław Bełza

Urodził się 17 października 1847 r. w Warszawie. W Krakowie był lektorem ociemniałego Wincentego Pola. W Poznaniu założył pismo „Płomyk” i przeciwstawiał się germanizacji Polaków. Od 1872 r. we Lwowie. Redagował i wydawał pismo „Płomyk”. Pracował w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich. Współtwórca Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza i Wydawnictwa Macierzy Polskiej. Autor „Katechizmu dziecka polskiego” (Kto ty jesteś? Polak mały). Pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu łyczakowskim.

30-01-1948 r. – został zamordowany Wojciech Lis ps. „Mściciel”.

Urodził się w 1913 r. W 1942 r. pobił oficera niemieckiego. Ukrywał się do 1943 r. W tym czasie w partyzantce. Pozostawał w NOW/NSZ. Uczestnik akcji „Burza”. Aresztowany w 1944 r. przez NKWD i osadzony w więzieniu w Mielcu, skąd uciekł. Od połowy 1946 r. w WiN. Zamordowany w wyniku prowokacji UB.

30-01-1956 r. – z więzienia zwolniony zostaje Bolesław Jabłoński ps. „Kalia”.

Urodził się 06.10.1909 r. W 1940 r. przebywał we francuskim obozie wojskowym gen. S. Maczka. Brał udział w bitwie o Narwik. Jako cichociemny został zrzucony do Polski w nocy 1/2.09.1942 r. Od 1943 r. szef wywiadu Okręgu Łódzkiego AK „Barka”. Aresztowany w lutym 1945 r. przez sowiecki kontrwywiad. Zwolniony w listopadzie. Aresztowany ponownie w stycznie 1949 r. Skazany na 9 lat więzienia 1950 r. Zwolniony na mocy amnestii. Zmarł 12.03.1982 r. Odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari kl. V i trzykrotnie Krzyżem Walecznych.

31-01-1946 r. – aresztowany został Gedymin Rogiński ps. „Dzielny”.

Urodził się 07.11.1921 r. W latach 1942-44 służył w partyzantce. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został wcielony do „armii Berlinga”. 25.06.1945 r. zdezerterował. Utworzył oddział partyzancki z dezerterów „ludowego” WP. Przeprowadził wiele akcji rozbrajania posterunków MO. Wraz z oddziałem został ostrzelany i aresztowany przez UB. 17.07.1946 r. został skazany na kilkukrotną karę śmierci. Wyrok wykonano 31.08.1946 r.

31-01-1910 r. – urodził się ppor. Antoni Pabianiak ps. „Błyskawica”.

Uczestnik wojny obronnej 1939 r. Od grudnia 1939 r. w konspiracji ZWZ-AK. Od 31.03.1946 r. dowódca Komendy Powiatowej w Wieluniu. Ujawnił się przed PUBP w Wieluniu 31.03.1947 r. Zagrożony aresztowaniem ukrywał się. Aresztowany 10.03.1950 r. Zwolniony kilka miesięcy później. Zmarł w Namysłowie 19.02.1996 r.

31-01-1923 r. – w Gralewie urodził się Włodzimierz Kozłowski ps. „Orion”.(

Po wkroczeniu armii sowieckiej pozostał w konspiracji. W 1946 r. zorganizował własny oddział w ramach WiN. Zastępca komendanta Związku Zbrojnej Konspiracji Inspektoratu Radomsko – Kieleckiego WiN. W 1946 r. zorganizował z partyzantami wiele akcji przeciwko komunistycznemu aparatowi terroru. 24.07.1946 r. zatrzymali pociąg na stacji Jedlnia Letnisko, z którego uwolnili 7 aresztowanych członków WiN. Zginął w 1947 r. w nieznanych okolicznościach.

31-01-1947 r. – zamordowany zostaje Feliks Gruberski ps. „Artur”.

Urodził się 09.06.1911 r. W 1939 r. zmobilizowany do WP. Uczestnik kampanii wrześniowej. W konspiracji od 1940 r. Po aresztowaniach wśród AK wiosną 1942 r. utracił kontakty z dowództwem. W październiku 1945 r. nawiązał kontakt z KWP. Uczestnik wielu akcji. Aresztowany 11.05.1946 r. Skazany na karę śmierci 18.11.1946 r. Wyrok wykonano.

31-01-1949 r. – na śmierć skazany zostaje Henryk Urbanowicz ps. „Zabawa”.

Urodził się 20.04.1926 r. Od początku okupacji w konspiracyjnym harcerstwie. Od 16.06.1944 r. odbywał staż bojowy młodszych dowódców w III Wileńskiej Brygadzie AK. Uczestniczył w szturmie na Wilno. 17.07.1944 r. zbiegł z kolumny jeńców NKWD i powrócił do konspiracji. Zagrożony aresztowaniem przeszedł do oddziału AK działającego w Puszczy Rudnickiej. 14.04.1946 r. wstąpił do V Wileńskiej Brygady AK. 12.07.1948 r. aresztowany we Wrocławiu. Zamordowany 6.05.1949 r.