02-01-1939 r. w Drozdowie koło Łomży zmarł Roman Dmowski

Urodził się 9 sierpnia 1984 r. we wsi Kamionek (obecnie w granicach Warszawy) w ubogiej rodzinie szlacheckiej. Doktor nauk przyrodniczych Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Działacz Ligi Polskiej, twórca Ligi Narodowej i Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego. Redaktor Przeglądu Wszechpolskiego i Gazety Polskiej. Poseł II i III Dumy Rosyjskiej. Domagał się autonomii dla Królestwa Polskiego. W 1917 r. założył w Lozannie Polski Komitet Narodowy, który stworzył 100-tysięczną Błękitną Armię. Delegat Pełnomocny Polski na konferencji pokojowej w Paryżu. Obok I.J. Paderewskiego sygnował – jako reprezentant Polski – traktat wersalski. Poseł na Sejm Ustawodawczy. Członek Rady Obrony Państwa (w 1920 r.). Minister spraw zagranicznych w rządzie W. Witosa. Twórca Obozu Wielkiej Polski i Narodowej Demokracji. Autor wielu publikacji, m.in. „Myśli nowoczesnego Polaka”, „Niemcy, Rosja i kwestia Polska”, „Polityka polska i odbudowanie państwa”, „Kościół, naród i państwo”.

02-01-1981 r. – zmarł Roman Kisiel ps. „Sęp”.

Urodził się 01.07.1913 r. Uczestniczył w kampanii wrześniowej. Organizował konspiracyjne struktury. Utworzył Straż Chłopską, przekształcona w Bataliony Chłopskie. Po scaleniu wszedł ze swoim oddziałem do AK. Po wkroczeniu Armii Czerwonej organizował Straż Obywatelską i Posterunki MO. We wrześniu 1944 r. przeszedł do konspiracji. Ujawnił się 14.07.1945 r. Aresztowany 29.04.1946 r. Podpisał zobowiązanie do współpracy i w czerwcu 1946 r. wyszedł na wolność. Ponownie aresztowany w październiku 1947 r. za przynależność do WiN. Po uwolnieniu ukrywał się. W 1950 r. utworzył Polskie Powstańcze Siły Zbrojne. W 1952r. aresztowany. Skazany na karę śmierci, zamienioną na 15 lat więzienia. Wypuszczony w 1956 r. W 1965 r. podjął współpracę z SB pod ps. „Roman”.

03-01-1947 r. – skazany został mjr Paweł Szredzki ps. „Sulima”.

Urodził się 08.30.1911 r. Przed II wojną światową był oficerem artylerii WP. Podczas wojny obronnej w 1939 r. walczył m. in. pod Skarżyskiem i Iłżą. 19.09.1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej, z której zbiegł na Węgry. Od listopada 1939 r. działał w ZWZ-AK we Lwowie. Uczestniczył w akcji „Burza”. W sierpniu 1944 r. dołączył z oddziałem do Zgrupowania AK „Warta”. Po jego rozwiązaniu wyjechał w Jeleniogórskie, gdzie organizował struktury WiN. 1.06.1946 r. aresztowany przez UB. Skazany na karę śmierci, zmienioną następnie na 15 lat więzienia. 5.05.1956 r. został zwolniony na mocy amnestii. Zmarł 25.07.1968 r. w Rzeszowie. 03-01-1986 r. w Londynie zmarł gen. Tadeusz Pełczyński, generał brygady Wojska Polskiego, uczestnik kampanii wrześniowej oraz Powstania Warszawskiego, odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych oraz Orderem Virtuti Militari V i IV klasy.

04-01-1947 r. – zginął ciężko ranny Leon Taraszkiewicz ps. „Jastrząb”.

Urodził się 10.05.1925 r. Aresztowany przez żandarmerię niemiecką w 1941 r. W 1944 r. wstąpił do operacyjnego oddziału partyzanckiego „Anatol”. W grudniu 1944 r. został aresztowany przez UB. Zbiegł z transportu jadącego na wschód w marcu 1945 r. Brał udział w wielu akcjach. W ataku na oddział propagandowo-ochronny LWP w Siemieniu został ciężko ranny w niewyjaśnionych okolicznościach. Zmarł w trakcie transportu do lekarza.

04-01-1981 r. – zmarł ppor. Stanisław Rożek ps. „Chmiel”..

Urodził się 11.11.1906 r. Od 1941r. w konspiracji ZWZ-AK. Po rozwiązaniu AK w styczniu 1945 r. w strukturach konspiracji poakowskiej ROAK/DSZ/WiN. Odbudowywał struktury konspiracyjne. Aresztowany 12.08.1946 r. Skazany na karę śmierci 22.03.1947 r., zmienioną później na 15 lat więzienia. Na mocy amnestii karę zmieniono na 8 lat więzienia. W wyniku pogorszenia stanu zdrowia zwolniony z więzienia.

04-01-1947 r. - WSR we Wrocławiu skazał Bolesława Tomaszewskiego ps. „Ostroga” na karę śmierci.

Urodził się 06.09.1909 r. w Jeziornej. Walczył nad Narwią i Bugiem. Związany z konspiracją lwowską. Intensywnie poszukiwany przez sowieckie służby specjalne, musiał opuścić Lwów. W sierpniu 1945 r. wyjechał do Krakowa skąd został skierowany na Dolny Śląsk do dalszej pracy konspiracyjnej. Ujęty 8 czerwca 1946 r. w wyniku zeznań zatrzymanego kilka dni wcześniej kierownika Rejonu III. Przez krótki czas przebywał w PUBP w Jeleniej Górze, skąd został przetransportowany do Wydziału Śledczego WUBP we Wrocławiu. 25 lutego Bierut zamienił karę śmierci na 15 lat pozbawienia wolności. Zwolniony 7 maja 1956 r. Zmarł 1.08.1985 r.
Użytkowników:
1
Artykułów:
62
Odsłon artykułów:
708374
Copyright © 2019 Bocheńscy Żołnierze Wyklęci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.