Strzałkowskiego, Jana Kota, Eugeniusza Ralskiego i Wiktora Langnera. Na karę dożywocia skazano Mirosława Kowalskiego, na 15 lat Karola Buczka i Henryka Müncha, na 10 – Stanisława Mierzwę, Karola Starmacha oraz Stefana Ralskiego. Na 6 lat więzienia skazano Mieczysława Kabata, a na 5 lat – Tadeusza Wilczyńskiego. Jerzego Kunce uniewinniono. Tak wysokie kary zszokowały opinię publiczną. Rodziny skazanych na śmierć i ich adwokaci podjęli ostatnią próbę uratowania im życia poprzez akt łaski, który mógł zastosować jedynie Bolesław Bierut. Udało się to częściowo: Bierut zamienił Niepokólczyckiemu,

Ralskiemu, Kotowi oraz Langnerowi karę śmierci na dożywotnie więzienie, a Bzymkowi-Strzałkowskiemu na 15 lat więzienia. Kaczmarczyk, Ostafin i Tumanowicz takiego szczęścia nie mieli i zostali zastrzeleni w więzieniu Montelupich w Krakowie 13 listopada 1947 r. Jan Kot swą karę dożywocia odbywał najpierw w więzieniu w Montelupich, a później we Wronkach. Z tego ostatniego zachował się zapisek, jakże celnie charakteryzujący jego postawę: „zachowuje się niepoprawnie, cechuje go wrogość do Polski Ludowej, z tego powodu został odizolowany od reszty więźniów.”

Użytkowników:
1
Artykułów:
62
Odsłon artykułów:
716576
Copyright © 2019 Bocheńscy Żołnierze Wyklęci. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.